یـکی‌بود،یـکی‌نبود؟!

یکی بود، یکی نبود... یعنی بود.. ولی ول کرد و رفت-

همونی که می‌گفت می‌مونه .. همونی که فکر میکردی تا ابد هستش.. همونی که قرار بود باشه.. نره.. همون آدم رفت- رفت و اونی که می‌پرستیدش رو به حال خودش تنها گذاشت.. اونی که می‌پرستیدش؟! شوخی میکنی؟! اگه می‌پرستیدش.. چرا رفت..؟! عشقی که در موردش صحبت میکرد.. این بود؟! پس عشق پرستیدنیش چی؟! تکلیف اون چی میشد؟!

بعد از رفتن موندنی ترین آدم زندگیش.. دیگه عشقی نبود، دیگه پرستشی نبود‌‌.. البته قبلش هم نبود.. عشق دروغی؟! نبودنش بهتره.. اما یه مشکلی وجود داشت.. اینکه به همون عشق دروغی هم راضی بود- دوباره شد همون آدم قبلی.. همونی که به هیچکس اعتماد نداشت، اما با این اختلاف که این بار هیولا های واقعی را شناخته بود، فهمیده بود هیولاها فقط در فیلم ها، کتاب ها و یا زیر تخت نیستند.. هیولاهای اصلی اون هایی هستند که بیشترین اعتماد رو بهشون داری، اون هایی با حرف های زیباشون کاری میکنند شب خوابت نبره.. هیولای واقعی همین انسان ها هستن-

دیگه حتی به چشم های خودش هم اعتماد نداشت، دیوونه شده بود.. شب ها کارش گریه بود و صبح ها مرور خاطرات گذشته.‌. مثل مرده های متحرک شده بود.. روز ها دیگه براش معنی نداشت.. شهر براش بوی غم میداد.. خونه واسش نقش زندان رو داشت.. زندانی که حاظر نبود ازش بیاد بیرون- اما.. این همه مشکلات از کجا سرچشمه گرفت؟! چی باعث شد همونی که فقط با دیدنش گل امیدی برای زندگی تو دلت رشد می‌کرد الان با یه مر.ده فرقی نداشته باشه؟!...