آن‌سوی فاصله؛

درود به پست دارلا(همون جنی خودمون_)خوش امدید.🌚 این اولین پست ادبیاتیمه_ خب برو جلو🚶‍♀

میانِ من و تو شهری خفته است؛ شهری با کوچه‌هایی که هرگز رد قدم‌هایمان را به خاطر نخواهند سپرد، با پنجره‌هایی که صبح را بر چهره‌ی دیگری می‌گشایند.

و با این همه، چه رازی‌ست که هر شب در فاصله‌ی دو آسمان، نامت چون ستاره‌ای دور بر تاریکیِ من می‌افتد؟

تو آن سویِ جاده‌هایی، که باد قصه‌ی مرا تا آنجا نبرده است؛ اما گویی چیزی میانِ ما از جنسِ باد نیست؛ چیزی‌ست که فاصله نمی‌شناسد، مرز نمی‌فهمد، و راهِ خود را از میانِ سکوت پیدا می‌کند.

گاهی از پنجره‌ی خاموشِ شب به شهری فکر می‌کنم که تو در آن نفس می‌کشی؛ و خیال می‌کنم شاید همین ماه که بر شانه‌ی من نشسته، لحظه‌ای پیش بر بامِ خانه‌ی تو نیز آرام گرفته باشد.

ما از دو سویِ جهان به یک آسمان نگاه می‌کنیم؛ بی‌آنکه بدانیم کدام ستاره امشب سهمِ نگاهِ هر دوی ماست.

و شاید صمیمیتِ بعضی آدم‌ها همین باشد؛ این‌که دستت هرگز به دستشان نرسیده، اما روحشان سال‌هاست در خلوتِ قلبت خانه‌ای ساخته است.

اگر روزی تمامِ جاده‌ها به پایان برسند، شاید تازه بفهمیم فاصله هرگز میانِ ما نبوده است؛ فقط میانِ دو شهر کشیده شده بود.