𝖬𝖺𝗋𝖺𝗅🍋 
سلام درود امروز میخوایم مروری بر زندگی شخصی، آثار و افتخارات یکی دیگر از پیشگامان موج سینمای ایران استاد داریوش مهرجویی داشته باشیم.
داریوش مهرجویی در ۱۷ آذر ۱۳۱۸ در تهران متولد شد. او در خانوادهای متوسط و علاقهمند به فرهنگ و هنر بزرگ شد و از همان دوران نوجوانی به ادبیات، فلسفه و سینما علاقه داشت. این علاقه باعث شد پس از پایان تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیل به ایالات متحده برود و در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس (UCLA) در رشتهٔ فلسفه تحصیل کند. آشنایی او با اندیشههای فلسفی و سینمای جهان بعدها تأثیر چشمگیری بر شیوهٔ فیلمسازیاش گذاشت. مهرجویی پس از بازگشت به ایران فعالیت هنری خود را با نویسندگی، ترجمه و نقد سینما آغاز کرد و سپس به ساخت فیلم روی آورد. او در طول زندگی خود چندین کتاب و فیلمنامه نیز نوشت و همواره تلاش کرد مفاهیم فلسفی، اجتماعی و روانشناختی را در آثارش بازتاب دهد.
داریوش مهرجویی با وحیده محمدیفر، نویسنده و فیلمنامهنویس، ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دختری به نام مونا مهرجویی است. همسرش در نگارش فیلمنامهٔ برخی از آثار او نیز همکاری داشت.
داریوش مهرجویی یکی از مهمترین فیلمسازان تاریخ سینمای ایران و از پایهگذاران موج نوی سینمای ایران به شمار میرود. او فعالیت سینمایی خود را در دههٔ ۱۳۴۰ آغاز کرد، اما نقطهٔ عطف کارنامهاش ساخت فیلم گاو در سال ۱۳۴۸ بود. این فیلم که بر اساس داستانی از غلامحسین ساعدی ساخته شد، تحولی بزرگ در سینمای ایران ایجاد کرد و راه را برای شکلگیری موج نوی سینمای ایران هموار ساخت. پس از موفقیت «گاو»، مهرجویی فیلمهای ماندگار دیگری مانند آقای هالو، دایرهٔ مینا، مدرسهای که میرفتیم، هامون، بانو، پری، سارا، لیلا، میکس، مهمان مامان، سنتوری، آسمان محبوب و لامینور را ساخت. بسیاری از این آثار علاوه بر موفقیت داخلی، در جشنوارههای بینالمللی نیز مورد توجه قرار گرفتند.
فیلمهای مهرجویی بیشتر در ژانر درام اجتماعی و روانشناختی ساخته شدهاند، اما آثار او معمولاً لایههای فلسفی و ادبی نیز دارند. او در فیلمهایش به موضوعاتی مانند هویت انسان، عشق، خانواده، طبقات اجتماعی، سنت و مدرنیته، تنهایی، بحرانهای روحی و مشکلات جامعه میپرداخت. شخصیتهای فیلمهای او اغلب انسانهایی هستند که درگیر چالشهای درونی و اجتماعیاند و همین ویژگی باعث شده آثارش حتی سالها پس از ساخت، همچنان قابل تأمل باشند. یکی از مهمترین ویژگیهای آثار مهرجویی، اقتباس از ادبیات ایران و جهان است. او بارها از داستانها و رمانهای مشهور الهام گرفت و آنها را با نگاهی تازه به تصویر کشید. به همین دلیل، بسیاری از منتقدان او را فیلمسازی میدانند که توانست ادبیات، فلسفه و سینما را به شکلی هنرمندانه با یکدیگر پیوند دهد.
داریوش مهرجویی در طول بیش از پنج دهه فعالیت هنری، جوایز فراوانی از جشنوارههای داخلی و بینالمللی دریافت کرد. فیلم گاو در جشنوارههای جهانی تحسین شد و نقش مهمی در شناساندن سینمای ایران به مخاطبان خارج از کشور داشت. او در جشنوارهٔ فیلم فجر چندین بار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه شد و آثارش بارها در بخشهای مختلف این جشنواره مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین فیلمهای هامون، سارا، لیلا، مهمان مامان و سنتوری جوایز متعددی از جشنوارههای داخلی و خارجی کسب کردند. داریوش مهرجویی امروزه یکی از تأثیرگذارترین کارگردانان تاریخ سینمای ایران شناخته میشود. نگاه متفاوت او به مسائل انسانی، استفاده از ادبیات و فلسفه در روایت داستان و نقش مهمش در شکلگیری موج نوی سینمای ایران، باعث شده آثارش همچنان در دانشگاهها، محافل سینمایی و میان علاقهمندان به هنر مورد بررسی و تحلیل قرار گیرند.
در شامگاه ۲۲ مهر ۱۴۰۲، داریوش مهرجویی و همسرش در منزل شخصی خود در شهرک زیبادشت کرج به قـ★ـتل رسیدند. این حادثه بازتاب گستردهای در ایران و جهان داشت و جامعهٔ هنری را در شوک فرو برد.
دایره ی مینا رو دیدم ، جدا جالب بود
یادش و هنرش گرامی 💞
خسته نباشی
خسته نباشی مارالی
او رفت ولی آثارش بر دلهایمان جا گذاست
اولین باری که گاو رو دیدم فکر کنم ۹ سالم بود
سیدی شو گرفتم و از اون موقع تا الان آنقدری دیدمش که کل دیالوگاشونو حفظ شدم ولی هنوز نصف فیلم رو نفهمیدم
شاهکاری بود برای خودش🤓
واقعا پست شاهکار بود متشکرم از انتشارش🙏🏼
متشکرمم