یه روز از چرخه روزهای معمولی آروکو؟!

اوه درود! چطورید؟ امروز آروکو پا شد و یه تکونی به خودش داد تا بتونه براتون ولاگ بزاره~

اول از همه آروکو اصن ساعت چند خوابید؟ آروکو و خواب شبانه؟ این براش یه کلمه ی نامفهومیه_ حدود ساعت ۱ و نیم بود که با داد و فریاد های مامان بیدار شدم. مامانم چطوری بیدارم میکنه؟ از اونجا که می‌دونه نباید به من یا پتوی نازنینم دست بزنه دم در اتاق می ایسته و در اتاق که بازه رو میزنه و داد میزنه که پاشووووو! (در اتاق رو سوراخ میکنه) منی که با بدبختی پا شدم یادم رفته بود که میخوام ولاگ بزارم و پس یادمم رفت عکس بگیرم_ عیب نداره حالا. خلاصه که ناهار ماهی داشتیم و منم با چشای خواب آلود نشستم سر سفره و ناهارم رو که خوردم یادم اومد میخوام ولاگ بزارم و خوشبختانه تونستم چند تا عکس بگیرم~

بعد از اینکه ناهار خوردم و یخورده به مامانم کمک کردم نشستم که اخبار رو چک کنم و با همچین شاهکار هایی رو به رو شدم. (سونگمین پسرم امیدوارم هر یه مدت با این موهای اورئویی به خدمت قلب هامون بیای و اونا رو با خودت ببری) خلاصه که یه سری هم به تستچی زدم. یهویی خواهرم اومد تو و گفت که میخواد بره خونه دختر عمه ام بمونه و بابام بهش گفت که بره و من اینجا رسما درونم عروسی بود ( تو رو خدا حداقل یه هفته بمون نیا خونه) بعدش هم یخورده نشستم با مامانم تیک تاک گردی کردیم~

اینجا بود که تصمیم گرفتم برم حموممم (مگه میشه یه روز بدون حموم بگذره اونم وسط تابستون؟) و این موجود که ظاهرا در زندگی قبلی خود موجودی آبزی بوده میره حموم و ساعت ۴ و ۴۲ دقیقه از حموم در میاد و میشینه که موهاش رو شونه کنه_ از اونجا که موهای فری دارم باید بگم که موهای فر عذابه و تنها وقتی خوشگل میشه که بهش رسیدگی کنید ولی من که حوصله و وقتشو ندارم_ (وقتشو دارم ولی زیادی تنبلم) از اونجا که پوست حساسی دارم تنها کرمی که به پوستم میخوره کرم بچه اس و از اونجا که لبام همیشه خشکه این بالم لبه هر جا برم باهامه (اینقد زود تمومش میکنم مامانم فکر میکنه خوردمش_) و بله این پیژامه مورد علاقمه~ خیلی نرم و راحتیه~

بعد از شونه کردن موهام پا شدم که یخورده نقاشی تمرین کنم چون فردا کلاس دارم... خستمه. فکر کردم نقاشی کشیدن قراره برام تراپی باشه ولی فهمیدم که برای آدم کمال‌گرایی مثل من اینطور نیست و صبر و حوصله ی زیاد میخواد... ولی واقعا میخوام یادش بگیرم~ ساعت ۵ و ۴۴ دقیقه که تموم کردم تصمیم گرفتم پا شم زبان کار کنم و از دیروز به خودم قول داده بودم که امروز باید زبان کره ای رو شروع کنم~ (آخه مشتی سه تا زبان با همدیگه همزمان چطور میشه؟... عیب نداره از پسش بر میام~) و بعد از اینکه تموم کردم کلی دور خودم تو خونه چرخیدم و بی وقفه از موقع شروع نقاشی کشیدنم آهنگ گوش میدادم. اصلا من بدون اهنگ هام کی ام؟ (امروز بیشتر از RM یا همون نامجون گوش دادم داداش جدی باید مغز این مرد رو پرستید لیریک هاش🛐 )

تقریبا ساعت هفت و ۳۵ بود که هوس نودل کردم و پا شدم رفتم مغازه... فکر کردید با پیژامه رفتم؟ اگه میشد واقعا باهاش میرفتم ولی نمیشه. بعد از اینکه برگشتم دیدم آجی دو ساله ام منتظرمه و نودل رو که تو دستم دید گفت منم میخوام ( هم اون عاشق نودله و هم من جزو top 4 خوراکی های موردعلاقمه) بعد از اینکه نشستم درست کردم و خوردیم آجیم دستش خورد به دستم و کاسه ی نودل که توش سوپش مونده بود رو ریخت_ عالیه. بعد از تمیز کردنش نشستم آرکین نگاه کنم. چرا تا حالا این شاهکار رو ندیدم؟ چون وقتی در حال پخش بود گفتم کامل بیاد و بعد ببینمش ولی کلا فراموشش کردم و دو شب پیش پست یکی از کاربرای مهربون رو دیدم و یادم اومد عه من ندیدمش بعد از اون شام خوردم و با مامانم تا ساعت ۱۲ آغاز جوانی رو ریواچ کردم ( مامانم قبلا ندیده فقط من دیدمش) بعد از اون بهش یخورده از موزیک ویدیو I need you رو نشون دادم ولی یادم اومد آخراش اسپویله پس بهش گفتم بزاریم برا بعد نشونت میدم. خلاصه که روز آروکو با خانواده اش اینجا تموم میشه و به اتاق خودش پناه میبره که تا صبح بازم فیلم ببینه و همون چرخه رو تکرار کنه~