سرگذشت نویسنده: نیکولای گوگول

یکی از نویسندگانی که امروزه ممکنه هر کدوممون اسمشو شنید باشیم یا کتاباشو خونده باشیم، نیکالای گوگول هست. اما گوگول در روزگار خودش به اندازه امروز همینقدر محبوب بود؟ میخوام در این پست نگاهی به سرگذشت گوگول بندازم و زندگی طاقت فرسای او را در این پست تا حد امکان شرح بدم.

درود به خواننده عزیز، به پست اینجانب خوش اومدید در این پست سرگذشت یک نویسنده ی روسی رو میخوام به زبان ساده براتون شرح بدم، یعنی سرگذشت نیکولای واسیلیویچ گوگول. پس لطفا تا اخر این پست با بنده همراه باشید

تولد و نوجوانی نیکولای: نیکلای واسیلیویچ گوگول در ۱ فروردین(۲۰ مارس ۱۸۰۹ میلادی) در روستای سوروچینتسی در منطقه پولتاوا، که آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه و امروزه در اوکراین واقع هست، به دنیا آمد. او در خانواده‌ای متوسط با ریشه‌های اوکراینی و لهستانی بزرگ شد. پدرش نمایشنامه‌نویس بود و مادرش نقش مهمی در پرورش ذوق هنری او داشت. گوگول از کودکی به نمایشنامه‌های اوکراینی علاقه‌مند شد و در تئاتر خانگی عمویش فعال بود. دوران نوجوانی گوگول در مدرسه هنرهای عالی نیژین سپری شد. در این دوره، او به مطالعه ادبیات و هنر پرداخت و اولین تلاش‌های نوشتاری‌اش را آغاز کرد. پس از پایان تحصیلات او با هزار آرزو و تفکر، در سال ۱۲۱۷ شمسی (۱۸۲۸ میلادی) به سن پترزبورگ رفت تا زندگی نویسندگی را دنبال کند، اما در ابتدا فقط به عنوان کارمند ساده مشغول به کار شد و در این مدت با افراد زیادی تعامل یافت.

جوانی و بلوغ ادبی: در سال‌های اولیه دهه ۱۸۳۰ میلادی، گوگول شروع به انتشار مجموعه داستان‌هایی کرد که ریشه در فرهنگ اوکراینی داشتند. اولین اثر مهم او، مجموعه «شب‌های مزرعه‌ای نزدیک دیکانکا» (۱۸۳۱-۱۸۳۲ میلادی) بود که شامل داستان‌هایی با تم‌های ماورایی و طنزآمیز بود و توجه بزرگان ادبیات روسیه، به ویژه الکساندر پوشکین را جلب کرد. پوشکین که خود بنیان‌گذار ادبیات روسی مدرن بود، تحسین گوگول را به عنوان نویسنده‌ای نوآور و مستعد اعلام کرد. گوگول در این دوره زندگی خویش مجموعه داستان های دیگری هم منتشر کرد که ریشه در فرهنگ روستایی روس و اوکراین داشتند. در این حین گوگول به موضوعات اجتماعی و انسانی و فلسفه هم روی اورد. او پس از چندی به نگارش کتاب نفوس مر+ده پرداخت

درگذشت گوگول گوگول که احساس می‌کرد تکیه‌گاه‌های خود را در راه خدمت به حقیقت از دست می‌دهد، برای یافتن آرامش و اتکای معنوی به مذهب روی آورد. او امید بسیاری داشت که با تمام کردن نفوس مر+ده سرانجام نظر مساعد خوانندگان را نسبت به خود جلب کند و امید بسیار داشت. گوگول در بخش دوم این اثر قصد داشت نوزایی روسیه را نمایش دهد و اشراف‌زادگان والا و دارای افکار مترقی را به تصویر بکشد؛ ولی طرح او عملی نشد و اثر فاقد یکپارچگی ظاهری و درونی بود. او از طرف مردم به افترا و دروغ متهم شد. گوگول در یک لحظهٔ سرخوردگی دستنویس جلد دوم نفوس مر+ده (اسانسور)را سوزاند و چند روز بعد از دنیا رفت و در مسکو به خاک سپرده شد.

اسلاید اضافه؟ بریم نتیجه؟