زندگی ؛ تجربه ای فراتر از بودن

شاید شگفت‌انگیزترین ویژگی انسان این باشد که فقط زندگی نمی‌کند؛ بلکه می تواند زنده بودن را حس کند.

آگاه شدن به اینکه زنده هستیم، چیزی فراتر از خودِ تجربه کردن زندگی است. انگار همین که متوجه می‌شویم بودنِ ما، فرصتی است که می‌توانست وجود نداشته باشد، شگفتی درونمان بیدار می‌شود.

از آن پس حتی کوچک ترین پدیده ها ، پررنگ می‌شوند

{گرمای یه فنجان قهوه میان انگشت هایت} {گرفتن دست های کسی که دوستش داری} {دویدن روی چمن ها سبز} {انداختن شال گردنت دور گردن آدم برفی}

{ نوازش کردن یه بچه گربه} { ماندن زیر باران بهاری} {بوی شیرینی های توی فر} {آغوشی گرم از سمت یک دوست}

امید ست که این آگاهی سبب شود ، این بار کمی درنگ کنیم هنگام نوشین یک فنجان چای؛ غافل از اینکه چه کسی هستیم و چه کسی می خواهیم باشیم در همین لحظه و همین حالا ، حیرت انگیز نیست که زنده ایم؟

زندگی چون سفری ست ، گر چه کوتاه اما ارزشمند؛ پر از درس ها ، رنج ها و خنده هایی که به تو هدیه می کند.

اما هدیه واقعی خود این سفر ست ؛ که به تو فرصت بودن می دهد...