طبیعت مهربان و باشکوه

🎋 - توجه : این یک متن ادبی یا فلسفی نیست و تنها پاره ای از تفکراتی است که دوست داشتم آن را با کلمات تجسم بخشم...

نور بی‌رنگ خورشید ، به تنهایی تابشی ساده و واحد از رنگ هارا دارد؛ و در هنگامی که بر روی شیشه های رنگین تابش میکند به طیفی از رنگ های زیبا و درخشان تبدیل میشود... آیا این همچون زندگی های ساده ما نیست که در فراوانی «تجربه ها ، زخم ها ، عواطف ، هویت و دانایی» پرده روشنایی بخش معنا را به آن می‌بخشد...

این در حالیست که زندگی پر از آرامش روزمره همچون شعله برتابیده و روشن شمعیست که در جریان گذرای حوادث منقوش شکننده و سست خاموش خواهد شد... ارزش این شعله کوچک شمع در تاریکی یافت خواهد شد ، تا زمانی که سایه پایان زیست در همه جا فراگیر است.

و گاه ما انسان ها فراموش میکنیم که در آغوش «طبیعت» هستیم و نه مسلط به آن ... زمین پنهاور و سبز که همگی در آن متولد و رشد میکنیم ، در سایه جریان درخشان آب‌ها- رویش و نوزایی در سایه پرمهر طبیعت متوقف نخواهد شد؛ » طبیعت مهربان از فرزندانش مراقبت میکند « ما در این طبیعت با عظمت در انبوه فهمیدن‌ها و حیات انکار ناپذیر روحمان به سوی آگاهی خواهیم تاخت...

در این گذرای نیرومند جهان هستی ، هر جانداری بی گمان روزی به سوی مرگ خواهد رفت... چه آماده رخدادن آن باشیم و چه نباشیم ، روزی شعله و نور ما به سوی خاموشی خواهد رفت؛ آن روز بی‌گمان فرا خواهد رسید...

در هر لحظه این جریان در حرکت ، ما در میان رخداد ها سردرگم خواهیم بود ؛ - آیا این درخت امید است که از میوه آن خواهیم خورد یا درخت اندوه ؟ - آیا این مسیر به سمت روشنایی و خیر خواهد رفت یا تاریکی و شر؟ - آیا در انتهای این تصمیم نجات است یا غرق شدن بیش از بیش ؟ آیا ما مرز میان نجات و تباهی را خواهیم یافت ؟

- اشک‌ها و تکه های وجود ما که زخم میپذیرد و از دست میدهد چه به ما خواهد آموخت؟ - خشم ویرانگر که بر سر بی عدالتی‌ها خودخواهانه می‌تازد چه به ما خواهد آموخت ؟ - ترحمی که همچون ریشه گلی در وجود ما انسانیت را پدید آورده است ، چه به ما خواهد آموخت ؟ - و در ترازوی دیگری سنگدلی و ظلم چگونه روح دیگری را نادیده میگیرد و می آزارد ؟ و اکنون آرمان شکننده صلح و سایه بی نظم آشوب ها ، باور های نیرومند که همچون چسبی مارا به سوی اعتماد به فراتر از خویش میخواند و خیانتی که دیوار ایمان را نابود خواهد کرد ، همان اهریمن و فرشته ای نیستند که ما در خود داریم ؟

ما با همه این سرنوشتی که برایمان نوشته شده است ، نبرد خواهیم کرد؛ در برابر رنج و مرگ تسلیم نخواهیم شد و وجود شکست خورده خویش را به آرزوی پیروزی به بالا سوق خواهیم داد. با تمام آنچه داریم در برابر هرآنچه یگانه دارایی ارزشمند مارا بگیرد خواهیم ایستاد ، هیچکس نباید از زیستن محروم شود...