چشم هایم را بستم تا دنیا را بهتر ببینم :)

چشم هایم را بستم تا دنیا را بهتر ببینم:)

چشم هایم را بستم تا دنیا را بهتر ببینم که ناگهان ماه را دیدم. نزدیک گوشم شد و آرام گفت:دنیا ی خودت را نجات بده. لیاقت تو بیشتر است. تمام شب را نور زندگی دیگران باش

خواستم با او صحبت کنم که انگشت اشاره اش را جلوی دهانم گرفت تا سکوت کنم. مجددا خواستم حرفی بزنم که خورشید را دیدم.

خورشید گفت : واقعا ارزشش را دارد؟ خوب ببین حتی من هم تمام روز را خودم را سوزاندم ولی همه از زیبایی ماه گفتند. چشم های مغزت را باز کن.

گفتم :نه ارزشش را ندارد. ناگهان سکوتی خ.فه کننده ایجاد شد. زحل آمد. گونه هایش طوری بود که انگار خجالت کشیده. او گفت:به زیبایی های نسبی جهان دلنبند که حتی من هم دارم حلقه ام را از دست میدهم.

اورانوس جای زحل ظاهر شد. گریان بود. او چیزی نگفت. من او را در آغوش گرفتم. گفت:میدانی چرا سردم؟چون حلقه هایم از حلقه های زحل هم درخشان تر بودند ولی آن کجا و این کجا.

چشم هایم را باز کردم. اشکی روی گونه ام ایستاده است. آبی به صورتم زدم و شروع به فکر کردن و غرق شدن در آنها کردم.