زخم‌هایی که متعلق به ما نیست!

چشم رنگی، چاله گونه، فرم بینی، پوست و مو. به نظر شما تنها محتوای لیست میراث ما در این چند قلم خلاصه می‌شود؟ اما من فکر می‌کنم در این لیست لکه‌هایی کهنه و کثیف است که هر کسی قادر به دیدنشان نیست...

برایان دیاس و کری رسلر سال ۲۰۱۴ در دانشگاه اموری موفق به انجام آزمایشی شناخته شده شدند. در این آزمایش تعدادی موش بالغ را در معرض عطر شکوفه گیلاس قرار دادند و همزمان به موش‌ها شوک الکتریکی وارد کردند. نتیجه‌ی این آزمایش بعدها در فرزندان این موش‌ها رخ نمود. فرزندانی که هرگز شوکی دریافت نکرده بودند، اما وقتی بوی شکوفه گیلاس به مشامشان می‌رسید؛ اضطراب و استرسشان به طرز قابل توجهی افزایش می‌یافت...

ما انسان‌ها نیز بر دوش خود تروماهایی حمل می‌کنیم که از نیاکان دور و نزدیک به ما رسیده. خاموش مانده و سرکوب شده تا روزی شعله افکند و زندگیمان را به آتش بکشد. شاید باور کردنی نباشد، اما نمونه‌های آن را می‌توان دید. در ادامه مثال‌هایی می‌آید که نه زاده‌ی تخیل، که مشاهده و تجربه هستند.

مثال اول: مطالعات نشان داده آمار بیماری‌هایی مثل دیابت و اضافه وزن در نوادگان قحطی‌های بزرگ تاریخی — مثل قحطی ایرلند — بیشتر از جمعیت عادی است. گویی بدن آنها از تمام شدن مواد غذایی وحشت دارد. پس می‌خورند، تا اگر یک روز تمام شد، خورده باشند!

مثال دوم: طبق مشاهدات پژوهشگران، نوادگان بازماندگان جنگ‌های سخت و طولانی مانند جنگ جهانی دوم، نسبت به صداهای خاص مثل صدای صاعقه یا کوبیده شدن در حساس‌ترند. چرا که آنان نوادگان گوش‌هایی هستند که شنوای صدای انفجار و شلیک گلوله بوده است...