هزاران سال پیش، آنگاه که نخستین پرتوهای خورشید بر فراز کوههای سر به فلک کشیده ایران تابید، و پیش از آنکه خط و کتاب بر اوراق تاریخ نقش بندد، مردمان این دیار، آغازی نو را جشن گرفتند. نوروز، تنها یک واژه نیست؛ ریشههایش در خاک حاصلخیز تاریخ ایران دوانده شده، از عطر نان تازهای که بر تنورهای گلی میپختند، از صدای خروش رودخانهها و آواز پرندگان در بهاران، از شکوه تخت جمشید و صلابت پاسارگاد، همه و همه، در تار و پود این جشن کهن تنیده شده است.
نوروز، یادگار نیاکانی است که با طبیعت همنوا بودند و هر بهار، رستاخیز زمین را پاس میداشتند. از شاهان کیانی تا ساسانیان، از آیین مهرپرستی تا زرتشتی، نوروز همواره در قلب تپنده فرهنگ ایران جای داشته است. رسمهایی چون “خانه تکانی” که نمادی از زدودن غبار غم و کدورت از دلها و خانههاست، “سبزه رویاندن” که استعارهای از رویش و زندگی دوباره است، و “هفتسین” که هر سین آن، گویی داستانی از برکت، سلامتی، عشق، فراوانی، دانش، مهر و پیروزی را روایت میکند.در دل تاریخ، نوروز شاهد پادشاهی دادگسترانی بوده که در این روز، بار عام میدادند و فریاد دادخواهی مردم را میشنیدند. شاهد برپایی سفرههای هفتسین در کاخهای باشکوه و کوچههای خاکی مردمان بوده است. شاهد دستانی که به سوی آسمان بلند میشدند تا سالی پربار و سرشار از نیکی را از اهورامزدا طلب کنند.
امسال نیز، با فرا رسیدن نوروز، جهانی نو در آستانه در ایستاده است. سالی که میآید، با خود خاطراتی خواهد ساخت که در حافظه تاریخ ایران ثبت خواهد شد. سالی که امیدواریم، سرشار از صلح و آرامش برای جهانیان، سلامتی برای عزیزانمان، و پیشرفت و سربلندی برای ایران عزیز باشد.
باشد که این نوروز، آغازی باشد بر سالی سرشار از: برکت همچون سفرههای پر از نعمت نیاکانمان. سلامتی همچون دشتهای سرسبز بهاران. عشق چون پیوند ناگسستنی خانوادهها. دانش چون چراغ راه هدایت. پیروزی در تمام عرصههای زندگی. امید که چون سبزه نورسته، از دل سختیها بروید. و شادی که چون نوروز، لبخند را بر لبانمان بنشاند. شکوهی چون شکوه هخامنشیان. استقامتی چون استقامت اشکانیان. وحدتی چون همبستگی اقوام در جشن باستانی. صلح و آرامشی که در سرودهای باستانی ستایش میشد. و امیدی ابدی برای سربلندی این سرزمین کهن. نوروز باستانی بر شما خجسته باد! باشد که امسال، سالی پر از خاطرات شیرین و ایامی ماندگار برایتان رقم خورد.
نظرات بازدیدکنندگان (0)