دلیل اینکه ستاره ها کره های گازی آمد ولی ما اون ها رو به شکل احجام ۵ یا ۶ ضلعی رسم و توصیف میکنیم چیه؟
در ادامه...
نمایش ستارهها به شکل پرتودار (معمولاً پنج یا شش پرتو) یک قرارداد هنری و بصری است که دلایل مختلفی دارد و از واقعیت فیزیکی فاصله میگیرد تا یک مفهوم یا حس را منتقل کند..
۱.تأکید بر درخشش و روشنایی (Luminosity) مهمترین دلیل این است که شکل پرتودار، شدت و پراکندگی نور را به بهترین نحو منتقل میکند. * نقطه در برابر پرتو: یک نقطهی ساده (مثل دایرهی توپر) مفهوم «نور ثابت» را میدهد، اما پرتوها حس «انتشار نور» و «تابش» را منتقل میکنند. ستارهها منابع نور هستند، نه صرفاً اجرام ثابت.
۲. قرارداد بصری و نمادگرایی در طول تاریخ هنر و طراحی، شکل ستارهی پرتودار به یک نماد جهانی تبدیل شده است که نشاندهنده موارد زیر است: * اهمیت و برجستگی: این شکل در نشانها، رتبهبندیها (مثل درجهبندی هتل یا فیلم) و مدالها استفاده میشود تا چیزی را برجسته و عالی جلوه دهد. * نماد آسمانی: این نماد به سرعت مفهوم «آسمان شب»، «معجزه»، یا «اوج» را به ذهن متبادر میکند.
۳. محدودیتهای بصری در نمایش (در تصاویر و طراحی) در محیطهای بصری دو بعدی مانند صفحه نمایش، نقاشی، یا چاپ، نمایش یک جسم کروی بسیار دور با درخشش زیاد، به سادگی میتواند غیرقابل تشخیص شود یا با دیگر اجرام آسمانی (مثل ماه) اشتباه گرفته شود. * تشخیصپذیری: شکل پرتودار، حتی در اندازههای کوچک (مانند پیکسلها)، فوراً به عنوان «ستاره» شناسایی میشود. این یک «شورتکات بصری» است.
۴. تاریخچه و تأثیرات هنری این سبک نمایش ریشه در دوران پیش از عکاسی دارد؛ جایی که هنرمندان تلاش میکردند تا درخشندگی اشیاء بسیار نورانی را با استفاده از خطوطی که درخشش را شبیهسازی میکردند، به تصویر بکشند. این شیوه به مرور زمان تثبیت شد و تبدیل به استاندارد طراحی گردید.
۵. تفاوت با شکل واقعی (نکتهای که باید بدانیم، نه تأکید کنیم) اگرچه ستارهها در واقعیت اجرام کروی هستند، اما در زمینهی طراحی و ارتباطات بصری، هنرمندان و طراحان معنای درخشندگی و اهمیت را بر دقت فیزیکی ترجیح میدهند.
و در آخر: شکل پرتودار برای ستارهها یک ابزار ارتباطی قوی است؛ ابزاری که به جای نشان دادن شکل فیزیکی جسم، کیفیت اصلی آن (نورافشانی و درخشش) را با وضوح و زیبایی نمادین منتقل میکند.
- عالی بود ...