تولدی دیگر(از فروغ فرخزاد)

تولدی دیگر یکی از شعر های فروغ فرخزاد ، شاعر زن ایرانیست

همه هستی من آیه ی تاریکیست که ترا در خود تکرار کنان به سحر شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد من در این آیه ترا آه کشیدم، آه من در این آیه ی ترا به درخت و آب و آتش پیوند زدم

زندگی شاید یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن میگذرد زندگی شاید ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزند زندگی شاید طفلیست که از مدرسه بر میگردد زندگی شاید افروختن سیگاری باشد، در فاصله ی رخوتناک [....................

یا عبور گیج رهگذری باشد که کلاه از سر بر میدارد و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی‌معنی می‌گوید؛ «صبح بخیر »

زندگی شاید آن لحظه ی مسدودیست که نگاه من، در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد و در این حسی است که من آنرا با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت در اتاقی که به اندازه ی یک تنهائیست دل من که به اندازه ی یک عشقست به بهانه های ساده ی خوشبختی خود می‌نگرد به زوال زیبای گل ها در گلدان به نهالی که تو در باغچه ی خانه‌مان کاشته ای و به آواز قناری ها که به اندازه ی یک پنجره می‌خوانند

آه........ سهم من اینست سهم من اینست سهم من، آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من می‌گیرد سهم من پائین رفتن از یک پله ی متروکست و به چیزی در پوسیدگی و غربت و اصل گشتن سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست و در اندوه صدائی جان دادن که به من می‌گوید؛ «دستهایت را دوست میدارم» دستهایم را در باغچه می کارم سبز خواهد شد، میدانم،میدانم، میدانم و پرستو ها در گودی انگشتان جوهریم تخم خواهند گذاشت

گوشواری به دور گوشم می‌آویزم از دو گیلاس سرخ همزاد و به ناخن هایم،برگ گل کوکب می‌چسبانم کوچه ای هست که در آنجا پسرانی که به مت عاشق بودند،هنوز با همان موهای درهم و گردن های باریک و پاهای لاغر به تبسم های معصوم دخترکی می‌اندیشند که یک شب او را باد با خود برد کوچه ای هست که قلب من آنرا از محله‌های کودکیم دزدیده ست سفر حجمی در خط زمان و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن حجمی از تصویری آگاه که ز مهمانی یک آینه برمی‌گردد و بدینسانست که کسی می‌میرد و کسی می ماند هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودالی می‌ریزد، مرواریدی صید نخواهد کرد.

من پری کوچک غمگینی را میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد و دلش را در یک نی لبک چوبین می‌نوازد آرام،آرام پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه میمیرد و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد.