رودابه و زال ؟

توضیحی از داستان عاشقانه فردوسی ، رودابه و زال +خلاصه داستات

زبان: فارسی قالب: مثنوی از کتاب: شاهنامه نوشته ی : فردوسی سال آفرینش: قرن چهارم و پنچم ژانر : حماسی موضوع: عشق شخصیت : رودابه ، زال ، سام ، منوچهر،سیندخت، مهراب کابلی

...................

..................

........‌‌.

نکات تکمیلی : در حالی که زال و رودابه ، برای نخستین دیدار ، ناشکیبا بودن ، شب هنگام ، زال به دیدار رودابه میرود ، رودابه گیسکون بلندش را از پنجره کاخ پایین می اندازد تا زال از آن بالا بیاید ، اما زال رد میکند و با طنابی از کاخ بالا میرود و به دیدار رودابه می رود این بخش مشهور ترین بخش داستانه که اکثر مردم رو یاد داستان گیسو کمند میندازه

زال که پس از دیدار با رودابه ، شب و روز ، آرام و قرار ندارد و خواب به چشمش نمی آید ، نخست به پدرش نامه ای می نویسد و به او یاداوری میکند که هنگام زن گرفتن اش است ، در ادامه ، رودابه را به عنوان همسری درخور ، به پدرش نشانی میدهد ولی سام که میدانست رودابه ، دختر مهراب ، از نبیرگان آژی دهاک (ضحاک)است ، زال را از این کار باز میدارد و به او یادآور می شود که منوچهر شاه ، هرگز از این کار خشنود نخواهد شد .اما یه اصرار زال ، سام راهی دربار می شود تا این مشکل را با شاه در میان بگذارد. پیش از آنکه سام به دربار برسد ، شاه از این موضوع آگاه می شود و برای آنکه میزان وفاداری سام را بسنجد ، به او دستور میدهد تا به سوی کابل بتازد و مهراب و خانواده اش را از میان ببرد. سام نیز می پذیرد . خبر به زال می رسد ، زال جلوی پدرش را میگیرد و این بار خودش به نزد شاه می رود . زال به دربار میرود و خواسته اش را به شاه می گوید . شاه با کمک کیمیا گران ، از آینده این پیوند و فرزندی که از این پیوند حاصل می گردد ، اطمینان حاصل می کند . کیمیاگران به او می گوییند که فرزندی از ایشان پدید خواهد آمد که مرزبان ایران زمین خواهد شد (رستم) شاه تصمیم می گیرد آزمونی از زال گیرد تا دانش و هوش او ، پیش همگان اشکارا شود

آن دوازده درخت سهی که شاداب و با فرهی روئیده اند و از هر یک از آن درختها سی شاخ بر زده و در پارسی هرگز کم و بیش نگردند چیست؟ آن دو اسب گرانمایه تیز تاز که یکی از آنها سیاه چون دریای قار و دیگری سپید چون بلور آبدار است و هر دو به شتاب در جنبش اند لیکن هرگز یکدیگر را نمی یابند چیست؟ آن سی سوار که بر شهریار بگذشتند و چون نیک بنگری یکی از آنها کم میشود ولی چون آنها را بشماری باز هم همان سی سوار باشند چیست؟ -۴- آن مرغزار کدام است که آن را پر از سبزه و جویبار بینی لیک مردی با داس تیز و بزرگی سوی آن مرغزار آید و همه تر و خشکش را با هم بدرود چیست؟ -۵ آن دو سرو که همچون نی از میان دریای آب خیز «مواج» سر برآورده اند که مرغی بر آن آشیانه دارد و روز بر یکی از آنها نشیند و شام بر دیگری و چون از یکی از آنها بپرد، برگ آن خشک میگردد و هر گاه بر دیگری نشیند بوی مشک میدهد؛ و همیشه یکی از آن دو آبدار و دیگری پژمرده است چیست؟ ۶ بر کوهساری شارستانی استوار دیدم لیک مردم از آن شارستان به بیابان رفته خارستانی را برگزیده اند و در آنجا سرایهایی سر به آسمان برآورده ساخته اند و هیچ یادی از آن شارستان نمیکنند تا این که ناگهان زمین لرزه ای خیزد و همه آن بر و بوم را نهان میسازد آن زمان است که دوباره به این شارستان نیازمند میگردند چرا؟ آن شارستان چیست؟

پاسخ چیستان ها : ۱دوازده ماه سال و سی روز هر ماه در گاه شماری در ایران باستان هر ماه سی روز بوده و ۵ روز آخر سال روز نیایش و جشن بوده است که خیام حکیم عمر خیام آن ۵ روز را + ۱ روز از اسفند ماه کرد و شش ماه نخست سال را سی و یک روزه و ماه پایانی سال را بیست و نه روزه دسته بندی کرد به این ترتيب تقویم ایرانی ای که خیام ساخت تنها تقویم رایج در جهان است که نخستین روز فصل و ماه با هم یکی است. یکم مهر همان یکم فصل پاییز است -۲ شب و روز جواب سؤال بود ۳این همان ماه نو است که هر شب میکاهد تقویم قمری یا ماه شمار) -۴- آن مردی که گفتید در آن بیابان با داسی تیز می آید و هیچ لابه ای نشنود و خشک و تر را با هم بدرود بدرستی که زمانه است و ما همچون گیاهانیم که به پیر و جوان ما نمی نگرد و هر آنچه دستش رسد برچیند. ۵- سخن از کار گیتی است که از برج بره تا برج ترازو تیرگی را در نهان دارد لیکن چون از این بازگردد و به برج ماهی رسد به آن تیرگی و سیاهی میرسد آن دو سرو نیز دو بازوی چرخ بلند هستند و آن مرغ پران نیز خورشید است. -۶- آن شارستان (شهر) آن جهان جهان آخرت است و آن خارستان این جهان سرای سپنج مردم در آن خارستان هستند تا اینکه بومهنی ایشان را به شارستان راهنمایی کند. پس از آن شاه زال را در میدان سواری آزمود و پس از آزمون تیراندازی و سواری از ایرانیان خواست تا با او کشتی بگیرند لیکن هیچ کس به این آزمون تن در نداد.