محافظ قلب ها...

حمایت؟

۲۲ سپتامبر، روز خیلی مهمی برای چان بود. شاید حتی بیشتر از خود سونگمین اون روز را دوست داشت. وقتش بود که ۲۳ سالگی او را ببیند. هودی قرمزش را پوشید و جعبه را برداشت و مثل هرروز سر به زیر به خانه رفت...

چان در خانه را باز کرد و آرام جعبه را درون یخچال گذاشت، تا وقتی سونگمین آمد او را غافلگیر کند. سونگمین به خانه آمد و چان گفت : سوپرایز! تولد مبارک پاپی کوچولو! سونگمین اول کمی ترسید اما بعد به خود آمد و خوشحال شد. مرسی!

چان یک شمع قرمز قلبی به سونگمین داد. این چیه؟ این هدیه ی تو هست، اینو خریدم که دوتا شمع مثل هم داشته باشیم. و یک شمع سفید قلبی از جیب هودی اش در آورد.

چان کیک را از یخچال بیرون آورد و شمع را روشن کرد. خب، آرزو کن. آرزو میکنم بتونم تمام قلب ها را روشن کنم. چان لبخند زد و سونگمین شمع رو خاموش کرد.

چان از خواب بلند شد. اضطراب داشت، اما دلیلش را نمیدانست. به میز خود نگاه کرد و شمعی که به سونگمین داده بود را روی میز خود دید. بلند شد و شمع سفید را در اتاق سونگمین دید. سونگمین روی تخت خود نبود. چان از پنجره به بیرون نگاه کرد و سونگمین را دید که سر به زیر به بیرون میرود...