عشق به سبک کنکوری ۲۶

ناظر عزیز خواهششششش میکنم منتشرش کن

‌‌فی:گل دختر من که نمی دونستم ع.ر.و.س.ی توست وگرنه  می اومدم. -تو چی؟ ا.ز.د.و.ا.ج کردی؟ فی: نه بابا... قراره از بعد عید بیام آموزشگاه مامان اینا جای منشی که وقتم پر بشه. امیدمون به همین اگراست بود که اون رو هم تو د.ز.د.ی.د.ی. به دنبال حرفش با صدا خندید. لبخند تصنعی زدم ولی از حرفش اصلاً خوشم نیومد. کاگامی اگه از این حرف ها میزد می دونستم چیزی تو دلش نیست و الکی میگه ولی در مورد فی... اونقدر باهاش صمیمی نبودم که الان بخواد این حرف رو بهم بزنه... -فی... من دیگه خسته شدم. میرم بشینم. فی: باشه عزیزم هر جور راحتی... من هم یکم دیگه  برقصم   بعدش میام پیشت... به طرف صندلیم رفتم و نشستم. خداروشکر که آخر مهمونی اومده بودیم وگرنه بیشتر حوصله ام سر می رفت. با وزنگ گوشیم و دیدن شماره ادرین گوشی رو برداشتم و گفتم: -جانم؟ ادرین: مری امدی تو باغ مراقب باش ..

‌‌هان؟ یعنی چی؟ ادرین:مگه سانکور بهت نگفت؟ هوا که تاریک شه تو محوطه باغ آتیش بازی و از این جور مراسم هاست... -ا چه خوب. من تنهایی حوصله ام سر میره. ادرین: بعد بیا پیش خودم...فقط خواستی بیای تو محوطه باغ بهم زنگ بزن که بیام دنبالت.  مراقبم هستی... باشه ع..ش.ق.م؟ -چشم... ادرین: ...دورم شلوغه...فعلاً -باشه عزیزم. فعلاً گوشی رو قطع کردم و منتظر شدم تا سانکور اعلام کنه که به باغ بریم. .................................................. .................................................. ....................... جلو آینه ایستادم.  لباسم رو مرتبش کردم. موهام رو هم پشت سرم بستم و یکمش رو یه طرف صورتم ریختم. رژم رو تجدید کردم. مطمئناً دیگه از نظر ادرین هم تایید می شدم. با اعتماد به سقف از سالن خارج شدم و به طرف محلی که ادرین گفته بود رفتم. کنار درخت بلندی ایستاده بود و با نوک کفش هاش به زمین ضربه میزد. پریدم جلوش و گفتم: -تیپم چطوره؟ ببین چه دختر حرف گوش کنی هستم...

‌‌با شنیدن صدام سرش رو بالا آوردم شروع به بررسی کردن سر و وضعم کرد و در آخر گفت: -خوبه؛ فقط چرا انقدر رژت پر رنگه؟ پاکش کن. اِاِاِ...رژ به این خوشرنگی رو نزده بودم که بهم بگه پاکش کن. باز هم ناخودآگاه چون ناراحت شده بودم لب هام شبیه اردک شده بود و گفتم: -ادرین...بیخیال...رنگش رو دوست دارم. ادرین:مری بحث نکن. رنگش  ........پاک کن سریع دست به سینه ایستادم و گفتم: -اصلاً می دونی چیه؟ دستمال ندارم. نمیشه پاکش کنم. ادرین: مطمئنی دستمال نداری دیگه؟ -اوهوم چسبوندم به درخت و گفت:

‌خودت خواستی...الان خودم واست پاکش می کنم. و ل.ب هاش رو روی ل.ب هام گ.ذ.ا.ش.ت. هر چقدر خواستم هولش بدم از جا تکون نخورد. چشمام رو به اطراف چرخوندم. خداروشکر کسی نبود و اینطوری خجالت نمی کشیدم. به صورت  ادرین خیره شدم. از حرکت لب هاش رو لب هام خوشم اومد. نتونستم جلوی خودم رو بگیرم. بیخیال رنگ رژ نازنینم شدم وهمراهیش کردم. نفهمیدم چقدر گذشت که ادرین ازم فاصله گرفت و چونه ام رو گرفت و سرم رو بالا آورد و چشماش رو ریز کرد و به ل.ب هام نگاه کرد.  ادرین: ببین رنگش خوب شده ها ولی انگار یکی لب هاتو خورده. خوبیت نداره اینطوری بریم.

‌وااای ادرین آبروم میره که... از جیب کتش یه دستمال دراورد بهم داد مری:خبرا از اول این کارو نکردی؟ ادرین :مگه ع.ق.ل.م.و از دست دادم که ازتو بگذرم؟ حجوم خون رو به صورتم احساس کردم. دستمال رو از دستش کشیدم و سرم رو پایین انداختم. دستش رو دور بازوم ح.ل.ق.ه کرد به طرف محوطه ای که به خاطر آتش بازی شلوغ شده بود هدایتم کرد و گفت: -خجالت نداره که... جواب ندادم. ادرین: مری  -آدریـــن ادرین: جانم؟؟؟ -خیلی ... ادرین: می دونم جیغ زدم: -پ.ر.و هم هستی.

‌‌ادرین: من پرو ام یا تو؟؟؟  دیشب و صبح کلی مسخره بازی برام در اوردی. با صدا خندیدم و گفتم: -خوب کاری کردم. حقت بود. ادرین: حالا امشب ح.ا.ل.ی.ت می کنم که دیگه واسم مسخره بازی در نیاری. اوه اوه اوضاع داشت ناجور می شد. سریع گفتم: -وای ادرین به آسمون نگاه کن. چقدر قشنگه... نگاه سطحی به طرف قسمتی که آتش بازی می شد کرد و گفت: -آره قشنگه...فقط اصلاً قشنگ موضوع رو عوض نمی کنی هااا.

‌به روی مبارکم نیاوردم و به آسمون خیره شدم و گفتم: -وای که چقدر حرف میزنی... دستم رو فشار داد و گفت: -خیلی مسخره ای با تمام شدن مراسم آتش بازی سانکور به سمت ادرین اومد و مشغول حرف زدن شد. همزمان فی هم دست من رو به طرف میز پر از شربتی کشید و گفت: -چسبیدی به ادرین که چی ؟ نترس نمی برنش. بیا شربت بخوریم و بریم حسابی برقصیم. لبخندی زدم و گفتم: -ممنون من دیگه حس رقص ندارم.

‌‌دو تا لیوان پر از شربت آلبالو از روی میز برداشت و یکیش رو به سمتم گرفت. نگاهی به لیوان ها انداختم. سر خالی بود. انقدر بدم می اومد از این خسیس بازی ها سانکور. یکی نبود بگه خوب می گفتی پرش کنن. لیوان رو از دستش گرفتم و تشکر کردم اون هم جوابم رو داد و با اومدن یه مو مشکی به سمتش گرم حرف زدن با اون شد. یه لیوان دیگه هم برداشتم تا به ادرین بدم. به طرفش رفتم و جام رو به دستش دادم که با چشم های گرد بهم نگاه کرد. قبل از اینکه بخواد حرفی بزنه لیوان خودم رو سر کشیدم که مزه بدی دهنم رو پر کرد و قیافه ام در هم رفت. با صدای ادرین که می گفت:

‌مری چیکار کردی؟؟؟ تازه فهمیدم چی رو خوردم اما دیگه دیر شده بود. حس می کردم بدنم داره گرم میشه. دست های ادرین دور کمرم حلقه شد و سعی کرد به خارج باغ ببرتم. خداحافظی   سریعی با سانکور کرد و به محض خارج شدن از محوطه باغ ب.غ.ل.م کرد و سریع به طرف ماشین حرکت کرد. حسابی از کولی گرفتن از ادرین خوشم اومده بود. احساس می کردم پر از انرژی ام.