کاربرد انواع تفنگ ها

 تفنگ های اولیه پس از توپ ها اختراع شدند و برای نخستین بار در اواخر قرن ۱۰ میلادی تا میانه قرن ۱۶ در ارتش اسپانیا مورد استفاده قرار گرفتند!

تفنگ تک‌تیرانداز: برای شلیک دقیق در فاصله‌های دور ساخته شده. معمولاً همراه دوربین استفاده می‌شود. تمرکزش روی دقت بالا است، ولی سرعت شلیک پایین است.

تفنگ شکاری (شات‌گان): لوله بلندتر دارد و معمولاً برای شکار، ورزش تیراندازی، و بعضی کاربردهای حفاظتی به‌کار می‌رود. در فاصله نزدیک مؤثرتر است. به خاطر نوع عملکردش برای فاصله‌های خیلی دور مناسب نیست.

تفنگ تهاجمی: بیشتر در کاربردهای نظامی دیده می‌شود. برای شرایطی طراحی شده که هم سرعت شلیک مهم باشد هم کار در برد متوسط. نسبت به سلاح‌های کمری قدرت و برد بیشتری دارد.

کلت / تپانچه: سلاح کمری، کوچک و قابل‌حمل. معمولاً برای دفاع شخصی، پلیس، نگهبانی استفاده می‌شود. مزیتش حمل آسانه؛ محدودیتش برد و دقت کمتر نسبت به تفنگ‌های بلند داره..

تفنگ بادی: با فشار هوا یا گاز کار می‌کند، نه مثل سلاح گرم با باروت. بیشتر برای ورزش، تمرین هدف‌گیری، و گاهی شکار کوچک استفاده می‌شود. معمولاً برای آموزش و تمرین، گزینه آشناتری است.

مسلسل سبک / سلاح دستی رگبارزن: جمع‌وجورتر از تفنگ‌های نظامی بلند است. بیشتر در فضاهای بسته یا مأموریت‌هایی که تحرک مهم است استفاده می‌شود. بردش معمولاً از تفنگ‌های بلند کمتر است.