کوکاکولای زیرو، دروغ بزرگ قرن

یک معجزه به نام بدون قند

سال ۲۰۰۵، شرکت کوکاکولا محصول جدیدش را با غوغایی بی‌سابقه معرفی کرد. نامش کوکاکولا زیرو بود. طعم واقعی کوکاکولا، بدون کالری، بدون شکر، بدون عذاب وجدان. رویای هر آدمی که عاشق نوشابه است اما از چاقی و دیابت می‌ترسد. میلیون ها نفر در سراسر جهان به سمت این بطری سیاه رنگ هجوم آوردند. خیالشان راحت شد. میتوانستند هر روز و هر ساعت کوک بنوشند بدون اینکه خیالشان بابت قند و کالری باشد. اما حالا، ۲۰ سال بعد، دانشمندان شروع کرده‌اند به فاش کردن حقیقت. حقیقتی که کوکاکولا دوست ندارد بشنوید. آن شیرین‌کننده جادویی که در کوک زیرو به کار رفته، شاید از خود شکر هم بدتر باشد. این پست سفری است به قلب یک دروغ بزرگ به خلبانی اس آر. دروغی که سلامت میلیون ها نفر را به خطر انداخته و هنوز هم ادامه دارد.

آسپارتام، اسم خوش‌آیند یک ترکیب شیمیایی است. حدود ۲۰۰ برابر شیرین‌تر از شکر، اما بدون کالری. به همین دلیل قهرمان صنعت نوشابه‌های رژیمی و بدون قند شده است. آسپارتام از دو اسید آمینه ساخته شده؛ آسپارتیک اسید و فنیل آلانین. روی کاغذ، موادش طبیعی به نظر می‌رسد. اما نکته این جاست که وقتی آسپارتام وارد بدن می‌شود، به سه ماده ساده‌تر تجزیه می‌گردد. اسید آسپارتیک، فنیل آلانین و متانول. متانول همان الکل چوب است، همان ماده‌ای که در ضدیخ و سوخت موشک استفاده می‌شود. بدن متانول را تبدیل به فرمالدئید می‌کند. همان فرمالدئیدی که برای مومیایی کردن اجساد در سردخانه‌ها به کار می‌رود. حالا بپرسید از خودتان. چقدر حاضرید از مایع مومیایی‌ کننده بنوشید؟

ادعای بزرگ مخالفان آسپارتام این است که مصرف منظم این ماده، باعث تجمع فرمالدئید در سلول‌های مغز می‌شود. فرمالدئید یک سم عصبی قوی است که می‌تواند به بافت مغز آسیب برساند. چندین تحقیق علمی روی موش‌ها نشان داده حیواناتی که به مدت طولانی آسپارتام خوردند، در تست‌های حافظه و یادگیری نتایج بدتری کسب کردند. محققان در کالبدشکافی مغز این موش‌ها، رسوبات غیرعادی شبیه به همان رسوباتی که در مغز بیماران آلزایمری دیده می‌شود، پیدا کردند. اما کوکاکولا می‌گوید این تحقیقات بی‌اعتبار است. می‌گوید میزان متانول حاصل از آسپارتام آنقدر کم است که بدن به راحتی دفعش می‌کند و خطری ندارد. سازمان غذا و داروی آمریکا هم بارها تأیید کرده آسپارتام برای مصرف انسان بی‌خطر است. اما نکته جالب این است که همین سازمان، بارها حد مجاز مصرف آسپارتام را کاهش داده است. و هنوز هیچ مطالعه بلندمدت و قطعی روی انسان انجام نشده که بگوید ۲۰ سال خوردن روزانه آسپارتام چه بلایی سر مغز می‌آورد.

شاید متناقض‌ به نظر برسد اما تحقیقات نشان می‌دهد نوشابه‌های بدون قند مثل کوک زیرو، کمکی به کاهش وزن نمی‌کنند. بلکه برعکس، می‌توانند باعث چاقی بیشتر شوند. چطور؟ مغز شما وقتی طعم شیرینی را می‌چشد، انتظار دریافت کالری دارد. آسپارتام طعم شیرین را می‌دهد اما کالری نمی‌دهد. مغز گیج می‌شود. چند بار این اتفاق بیفتد، مغز یاد می‌گیرد دیگر به سیگنال‌های شیرینی اعتماد نکند. نتیجه چیست؟ شما دیگر نمی‌توانید تشخیص دهید واقعاً سیر هستید یا نه. اشتهایتان کور می‌شود. به مرور، بیشتر از قبل غذا می‌خورید و کالری بیشتری دریافت می‌کنید. یک تحقیق بزرگ روی ۵۰۰۰ نفر طی ۱۰ سال نشان داد افرادی که روزانه نوشابه رژیمی و بدون قند مصرف می‌کنند، دور کمرشان ۷۰ درصد بیشتر از کسانی که اصلاً نوشابه نمی‌نوشند، افزایش پیدا کرده است. یعنی کوک زیرو نه تنها لاغرتان نمی‌کند، بلکه کمربندتان را گشادتر هم می‌کند.

واقعیت این است که تقریباً تمام تحقیقاتی که بی‌خطری آسپارتام را تأیید می‌کنند، یا توسط خود شرکت کوکاکولا تامین مالی شده‌اند یا توسط شرکت‌های تولیدکننده آسپارتام. از طرف دیگر، تحقیقاتی که مضرات آسپارتام را نشان داده‌اند، معمولاً بودجه دولتی یا دانشگاهی داشته‌اند. این یعنی شما بین دو روایت گیر کرده‌اید. روایتی که پول دارد و روایتی که علم دارد. در سال ۲۰۲۳، یک متاآنالیز معتبر از ۵۰ تحقیق علمی نشان داد ارتباط مستقیم و معناداری بین مصرف آسپارتام و افزایش خطر ابتلا به سرطان، سردردهای میگرنی مزمن، افسردگی و اختلالات خواب وجود دارد. اما باز هم سازمان غذا و دارو می‌گوید شواهد کافی نیست. و باز هم مردم به خرید کوک زیرو ادامه می‌دهند.

شاید مهم‌ترین جنبه این ماجرا، خود فریب‌آمیز بودن مصرف کوک صفر است. آدمها فکر می‌کنند با انتخاب کوک زیرو، کار درستی برای سلامتیشان می‌کنند. در حالی که بهترین کار، ترک کامل نوشابه است. اما ترک سخت است. کوکاکولا نمی‌خواهد شما ترک کنید. می‌خواهد شما فکر کنید راه میانه‌ای وجود دارد. همان راه میانه‌ای که محصولش را به شما می‌فروشد. یک روانشناس تغذیه در این باره می‌گوید: کوک زیرو مثل سیگ8ار لایت است. کسی که سی7گار لایت می‌کشد، فکر می‌کند ضرر کمتری می‌بیند. در نتیجه بیشتر سی8گار می‌کشد، عمیق‌تر می‌کشد و در نهایت ضرری مشابه یا بیشتر از سی7گار معمولی می‌بیند. کوک زیرو هم همین تله را پهن کرده است. شما فکر می‌کنید بی‌خطر است، پس هر روز و چند بار در روز می‌نوشید. در حالی که اگر همان کوک معمولی را می‌نوشیدید، شاید خیلی کمتر مصرف می‌کردید.

مستندات فاش شده از ایمیل‌های داخلی کوکاکولا نشان می‌دهد این شرکت به طور سیستماتیک به دانشگاه‌ها و محققان پول داده تا تحقیقاتی بنویسند که محصولاتش را بی‌خطر جلوه دهد. در یک نمونه، کوکاکولا به یک دانشگاه بزرگ آمریکا ۱.۵ میلیون دلار کمک مالی کرد تا یک مرکز تحقیق در مورد چاقی و متابولیسم تأسیس کند. شرطش این بود که محققان مستقیماً با مدیران کوکاکولا جلسه ماهانه داشته باشند و نتایج تحقیقات را قبل از انتشار به آنها نشان بدهند. یعنی عملاً کوکاکولا ناظر و ویراستار تحقیق بود. وقتی این اسناد منتشر شد، رسوایی به پا شد. چندین دانشگاه پول کوکاکولا را پس فرستادند. اما بسیاری از محققان همچنان با بودجه صنعت غذا کار می‌کنند و نتایج مورد نظر اسپانسرشان را تولید می‌کنند.

نقطه این پست این نیست که قند بهتر از آسپارتام است. قند هم قاتل آرام است، دیابت، چاقی، بیماری قلبی. نقطه این پست این است که کوکاکولا زیرو راه حل نیست. یک فریب است. یک مسکن است. یک تله است. به شما می‌گوید می‌توانید هم طعم شیرین را داشته باشید و هم سلامتی را. اما در دنیای واقعی، چنین معجزه‌ای وجود ندارد. هر طعم شیرینی که از طبیعت نیامده باشد، بدن شما را به نوعی قربانی می‌کند. بهترین نوشیدنی، آب است. ساده، ارزان، ضروری. دومین گزینه، چای و قهوه بدون شکر. کوکاکولا از هر نوعش، چه قرمز، چه مشکی، چه سبز، چه زیرو، یک محصول صنعتی است با عوارض جانبی اثبات شده. شاید وقتش رسیده باشد به جای گول زدن بدن، به حرفش گوش بدهیم. اگر به طعم ساده آب عادت کنیم، دیگر هیچ وقت تشنه حقیقت نمی‌مانیم.

ممنون که تا آخر این پست همراه من بودید :) این پست چقدر به شما کمک کرد؟ از 1 تا 20 نمره بدهید!🗣🤝🏻