آیا BLACKPINK واقعا فمنیستیه؟

BLACKPINK معمولاً با تصویر «دختر قوی» شناخته می‌شه، اما وقتی دقیق‌تر نگاه می‌کنیم، این تصویر فقط از موزیک‌ویدئو و استایل نمیاد؛ از حرف‌ها و رفتار خود اعضا هم میاد. جنی و لیسا بارها—چه توی مصاحبه‌ها، چه سخنرانی‌ها و چه پیام‌هاشون به فن‌ها—مستقیم یا غیرمستقیم درباره قدرت زن‌ها، اعتمادبه‌نفس و مستقل بودن صحبت کردن. نه با شعارهای سنگین، بلکه با جملات ساده‌ای که می‌گفت زن‌ها لازم نیست خودشون رو کوچیک کنن، لازم نیست برای پذیرفته شدن عوض بشن، و می‌تونن جاه‌طلب باشن بدون اینکه بابتش احساس گناه کنن 🤓

این نکته مهمه، چون BLACKPINK فقط «نقش» زن قوی رو بازی نمی‌کنه؛ مخصوصاً جنی و لیسا توی حرف‌هاشون هم بارها نشون دادن که به این نگاه باور دارن. وقتی لیسا از سختی‌هاش به‌عنوان یه دختر تنها توی صنعت حرف می‌زنه، یا وقتی جنی درباره اینکه زن‌ها باید صدای خودشون رو داشته باشن صحبت می‌کنه، اون تصویر روی صحنه واقعی‌تر می‌شه. اینجا دیگه فقط کانسپت نیست،تجربه‌ی شخصیه که تبدیل به پیام شده.

با این حال، BLACKPINK هنوز هم داخل چارچوب‌های یه صنعت تجاری حرکت می‌کنه و هیچ‌وقت خودش رو به‌عنوان یه گروه فعال فمینیستی معرفی نکرده. اما شاید دقیقاً همین باعث شده تأثیرشون گسترده‌تر باشه. اونا نمی‌گن «این‌طوری فکر کن»، فقط نشون می‌دن که یه زن می‌تونه قوی، موفق، مستقل و خواستنی باشه بدون اینکه توضیح بده یا اجازه بگیره.

پس شاید BLACKPINK فمنیست به تعریف کتابی نباشه، ولی وقتی حرف‌ها، رفتار و تصویری که جنی و لیسا (و بقیه) می‌سازن باعث می‌شه یه نسل از دخترا خودشون رو جدی‌تر بگیرن، این دیگه صرفاً سرگرمی نیست. این یه تغییره آروم، غیره مستقیم، ولی موندگاره