𝑉✧𝑖𝑑 
راز های تاریخی که هنوز کشف نشدند.
تاریخنگاران مجموعهای از باغهای خارقالعاده را توصیف کردهاند که در شهر باستانی بابل در عراق امروزی ساخته شده بودند. مشخص نیست که این باغها دقیقاً در چه زمانی ساخته شدهاند، اما برخی از تاریخنگاران باستانی آنچنان تحتتأثیر این باغها قرار گرفته بودند که آنها را عجایب جهان نامیدند. حدود سال ۲۵۰ پیشاز میلاد، گیاهان در ارتفاع از سطح زمین کشت میشدند و ریشههای درختان به جای زمین، در تراس بالایی قرار داشت.تاکنون، باستانشناسانی که در بابل به حفاری پرداختهاند، موفق نشدهاند که نشانهای مطابق با توصیفهای تاریخنگاران از بقایای این باغها را بیابند. این موضوع باستانشناسان را با یک پرسش بزرگ مواجه کرده است: آیا باغهای معلق بابل واقعاً وجود داشتهاند؟ استفانی دالی، محقق دانشگاه آکسفورد، نظریهای را ارائه کرد که میگوید این باغها در شهر آشور نینوا قرار داشتند. در طول دو دههی گذشته، بابل و نینوا هر دو در جنگها و غارتها آسیب بسیاری دیدهاند و بعید به نظر میرسد که این معما هرگز به طور کامل حل شود.
افلاطون، فیلسوف یونانی در قرن چهارم پیشاز میلاد از داستان سرزمینی به نام آتلانتیس نوشت که در اقیانوس اطلس قرار داشت و در دوران پیشاتاریخ، بر بخش بسیار بزرگی از اروپا و آفریقا چیره شده بود. افسانه میگوید آتنیهای پیشاتاریخی به آتلانتیس حمله کردند و با ناپدیدشدن آتلانتیس در زیر امواج اقیانوس، نبردها به پایان رسید. شواهد علمی این داستان را تأیید نمیکند، اما برخی از محققان گمان میکنند که این افسانه میتواند تا حدودی از رویدادهای واقعی در تاریخ یونان الهام گرفته باشد. یکی از نظریات محتمل این است که افسانهی آتلانتیس، از تمدن مینوسیها که حدود سال ۱۴۰۰ پیشاز میلاد در جزیرهی کرت شکوفا شده بود، منشأ گرفته است. اگرچه کرت در دریای مدیترانه قرار دارد نه در اقیانوس اطلس، اما سکونتگاههای مینوسیها در جریان فوران آتشفشان ترا در یونان دچار آسیب بسیاری شد. علاوه بر این، باستانشناسان معتقدند که مینوسیها در نهایت بر اقوامی یونانی به نام میسنیها غلبه کردند یا مجبور شدند که به آنها بپیوندند. بعید است که افسانهی آتلانتیس هرگز به طور کامل حل شود.
قدمت شهر بندری هراکلیون یا تونیس در مصر باستان، به دوران پیش از تأسیس اسکندریه در حدود سال ۳۳۱ پیشاز میلاد باز میگردد. این شهر در دریای مدیترانه قرار داشت و یکی از مراکز بزرگ تجاری در دنیا بود. بر اساس افسانهها، دو قهرمان اسطورهای هراکلس و هلن تروآ، هر دو زمانی را در این شهر سپری کردند. با این حال، در قرن دوم پیشاز میلاد شهر احتمالاً دراثر زلزله، سونامی یا سیل، فروریخت و غرق شد. در نهایت، این شهر در زمان گم شد. در اوایل دهه ۲۰۰۰ باستانشناسان دریایی آثاری از این شهر را در زیر آب کشف کردند. از آن زمان، مجسمههای بزرگ، تابوتهای حیوانات، ویرانههای معابد، خردههای سفال، جواهرات، سکهها و حتی سبدهای میوهی ۲۴۰۰ ساله از زیر آب بیرون کشیده شده است. باستانشناسان هرگز کشف نکردند که آیا این شهر باستانی زیرآبی همان آتلانتیس است یا خیر.
تقریباً دو هزار سال پیش، مجموعهای از نقاشیهای عظیم به دست نازکا، تمدنی مربوط به زمان پیشاز اینکاها، در صحرای ساحلی نازکا در پرو حک شد. این زمیننگارههای غولپیکر که با نام خطوط نازکا شناخته میشود، تا دههی ۱۹۳۰ که هواپیماها بر فراز منطقه پرواز کردند، ناشناخته بود. تا به امروز، بیش از هزار طرح در این صحرا کشف شده است. بیشتر این طرحها خطوط صافی هستند که تا چندین کیلومتر کشیده شدهاند و یا اشکال هندسی، از ذوزنقه تا مارپیچ، گیاهان، حشرات و حیواناتی از جمله عنکبوت، مرغ مگس، میمون و نهنگ را به تصویر میکشند. یک مار دو سر، یک سگ و یک انساننمای معروف به نام فضانورد نیز در این طرحها وجود دارد. ۱۶۸ زمیننگارهی جدید تا سال ۲۰۲۲ کشف شد، اما محققان همچنان هدف پشت این طرحها را درک نکردهاند. اگرچه فرضیات بسیاری وجود دارد، اما راز این خطوط هرگز برملا نشده است.
در شمال غربی خطوط نازکا، در دامنهی تپهای مشرف به خلیج پیسکو در پرو، خطوط شمعدانی شکل عظیمی حک شده است که احتمالاً با تمدن پاراکاس ارتباط دارد. خطوط پاراکاس زمیننگارهی عظیمی است که از بالا به پایین حدود ۱۸۱ متر ارتفاع دارد. این زمیننگاره آنقدر بزرگ است که در دریا از ۲۰ کیلومتری دیده میشود. اگرچه قدمت سفالهای یافتشده در این مکان به حدود ۲۰۰ سال پیشاز میلاد میرسد، هیچکس تا به حال موفق به تخمین قدمت خود شمعدانی نشده است. دلیل وجود این زمیننگاره نیز به اندازهی قدمتش مبهم است. نظریهای هست که میگوید این شمعدانی به عنوان یک ابزار ناوبری برای ملوانان عمل میکرد، اما نظریهی دیگری ادعا میکند که این طرح، سهگانهی خدای خالق را به تصویر میکشد.
جای دیگری در پرو، در حومهی شهر کوسکو، معبد ساکسیهومان توسط اینکاها ساخته شد. دقیقاً مانند ماچوپیچو، کارگران اینکا سنگهای عظیمی را که وزن برخی از آنها به ۱۲۵ تن یا بیشتر میرسد، قبل از تراشیدهشدن، با استفاده از ابزارهای برنزی و سنگی جابهجا و بدون هیچ ملاتی به هم متصل کردند. استعمارگران اسپانیایی بخش اعظم محوطهی ساکسیهومان را برای مصالح ساختمانی غارت کردند، اما بنا از نظر ساختاری تقریباً سالم مانده و حتی در برابر زلزلههای بزرگ و سایر آسیبهای زمان نیز مقاومت کرده است. نحوه ساخت این بنا همچنان به صورت راز باقی مانده است.
در سال ۱۹۱۲، ویلفرید ووینیچ، فروشندهی کتابهای کمیاب، از دستنوشتهای قرون وسطایی پرده برداشت که به ادعای او در قلعهای باستانی در جنوب اروپا کشف شده بود. این کتاب دستنویس به زبان و الفبای رمزی و ناشناختهای نوشته شده بود و هیچکس نمیتوانست راز نوشتههایش را تشخیص بدهد و مملو از تصاویر عجیبی از گیاهان ساختگی و پیکرهای برهنه بود. از آن زمان تاکنون محققان بسیاری از جمله آلن ماتیسون تورینگ و حتی مأموران سازمان افبیآی، نتوانستهاند که راز این دستنوشتهها را رمزگشایی کنند. در طول این سالها، چندین نفر ادعا کردهاند که موفق به رمزگشایی دستنوشتهها شدهاند، اما همگی با شک و گمان های بسیاری مواجه شدهاند. برخی دیگر نیز گمان میکنند که کل ماجرا فقط یک فریب پیچیده و رازآلود است. نسخهی خطی ووینیچ اکنون در دانشگاه ییل نگهداری میشود و بازدید عمومی دارد.
در اعماق آبهای جزیرهی یوناگونی در ژاپن، یک سازهی سنگی زیرآبی قرار دارد که حداقل ۵۰ متر طول و ۲۰ متر عرض دارد و دقیقاً شبیه یک هرم پلکانی ساختهشده به دست بشر است. این بنا که در دههی ۱۹۸۰ کشف شد و اکنون به عنوان بنای یوناگونی شناخته میشود، به عقیدهی برخی از محققان، ویرانههای بهجایمانده از یک تمدن باستانی است. با این حال، بسیاری از محققان دیگر معتقدند که این بنای معروف به آتلانتیس ژاپن، فقط یک پدیدهی طبیعی عجیب است و بر اثر فشار بالابرنده زمینساخت و جریانهای اقیانوسی شکل گرفته است.
یادمان پیشاتاریخی استونهنج، در دشت سالزبری ویلتشر در جنوب انگلستان واقع شده و از آثار دوران نوسنگی و عصر برنز است. ساخت استونهنج که یکی از نمادینترین بناهای پیشاتاریخی جهان است، حدود پنج هزار سال پیش، قبل از ورود انگلستان به عصر برنز آغاز شد و حدود ۱۵ قرن طول کشید. محققان قرنها را صرف مطالعهی این بنا کردهاند و بر این باورند که این مکان به عنوان محل دفن مردگان استفاده میشد. اکنون، راز سنگهای عظیم این یادمان فاش شده است، اما همچنان رازهای دیگری وجود دارد که سرسختانه در برابر فاششدن مقاومت میکنند. اهمیت مذهبی، تشریفاتی، نجومی و درمانی این یادمان همچنان ناشناخته است.
نظرات بازدیدکنندگان (0)