نوری در تاریکی (ورژن هری پاتر) P۲

سلام سلام 😀 خب، من توی پارت قبلی شخصیت اصلی داستان رو معرفی کردم. پس از این پارت شروع به گفتن داستان می کنم. اگر پارت قبلی رو ندیدید حتما برید ببینید بعد داستان رو بخونید.

(در اتاقم نشسته ام و در را بسته ام. دارم نقاشی میکشم. نقاشی ماری که دور یک چوب دستی پیچیده است. نقاشی کشیدن را خیلی دوست دارم. دوست دارم اگر در هاگوارتز قبول نشدم، یک نقاش بشوم. توی حال خودم بودم که در اتاقم را زدن. مادرم است.) مادر: یه خبر خوب برات دارم! (با تعجب نگاهش میکنم.) مادر: یک نامه از هاگوارتز اومده که قبولیت رو توش نوشته!

(از خوشحال به بیرون اتاق میدوم. دور خانه میدوم و جیغ میزنم. خیلی خوشحال بودم. پدرم صدایم کرد و گفت:) پدر: دخترم بیا بیش من بشین. باید چیزی بهت بگم. (رفتم و پیشش نشستم تا ببینم چه می خواهد بگوید.) پدر: ببین عزیزم همانطور که می دانی من و مادرت نژاد پرست هستیم. پس تو یه اصیل زاده ی نژاد پرست میشی. برای اینکه بتونی قدرت خودت رو آشکار کنی باید به نژاد پرست های دیگه نزدیک بشی. مثل دراکو مالفوی که یک نژاد پرست اصیله.

(کمی با تعجب به او نگاه می کنم و میگویم:) ویکتوریا: آخه پدر من زیاد از دراکو خوشم نمیاد. یه جوریه. (پدرم می خندد و میگوید:) پدر: میدونم دخترم ولی مجبوری باید تمام نژاد پرست ها رو دور خودت جمع کنی و باهاشون دوست بشی. اینجوری از درونگرایی هم در میای. (پوزخندی میزنم و میگویم:) ویکتوریا: چشم پدر سعی خودمو میکنم. (دیروقت شده است. من با شب بخیر گرمی به اتاقم میروم. یکم درمورد دراکو فکر میکنم و میخوابم.)

(صبح شده است. مادرم با سعی و تلاش بسیار من را بیدار میکند. من و پدر و مادرم باهم چمدان هایم را میبندیم. بعد میرویم تا وسایلم را بگیریم. مادر و پدرم میروند تا کتاب ها و لباسم را برایم بگیرند. من میرون تا چوب دستی ام را بگیرم. چوب دستی که انتخاب کردم خیلی خوب است. چوبش افرا است. ۳۱ سانتی متر است و از رگ قلب اژدها ساخته شده است.)