چرا ستاره ها در کلان شهر ها دیده نمیشوند؟

در این پست به موضوع اینکه چرا ستاره ها در شهر های بزرگ و پر جمعیت دیده نمیشوند یا کم دیده میشوند

وقتی در کلان‌شهرها به آسمان نگاه می‌کنیم، معمولاً تعداد خیلی کمی ستاره می‌بینیم یا حتی گاهی اصلاً ستاره‌ای دیده نمی‌شود. دلیل اصلی این اتفاق آلودگی نوری است. در شهرهای بزرگ، نورهای مصنوعی مثل چراغ خیابان‌ها، ساختمان‌ها، تابلوهای تبلیغاتی و نور پنجره‌ها به سمت آسمان پخش می‌شوند. این نورها وقتی وارد جو زمین می‌شوند، به مولکول‌های هوا، گردوغبار و ذرات آلاینده برخورد می‌کنند و در همه جهت‌ها پخش می‌شوند. نتیجه این اتفاق چیزی است که به آن «درخشش مصنوعی آسمان» گفته می‌شود؛ یعنی آسمان شب به جای تاریک بودن، حالت روشن و نارنجی یا خاکستری پیدا می‌کند.

در چنین شرایطی، نور ضعیف ستاره‌ها دیگر نمی‌تواند از این روشنایی عبور کند و به چشم ما برسد. در واقع ستاره‌ها هنوز در آسمان هستند، اما نور پس‌زمینه آسمان آن‌قدر زیاد شده که ستاره‌ها در آن گم می‌شوند. علاوه بر این، وقتی اطراف ما روشن باشد، مردمک چشم کوچک‌تر می‌شود و چشم ما نمی‌تواند به تاریکی کامل عادت کند، بنابراین حساسیت دید شب کمتر می‌شود و دیدن ستاره‌ها سخت‌تر می‌شود.

آلودگی هوا و رطوبت هم این مشکل را بدتر می‌کنند، چون ذرات بیشتر باعث پخش بیشتر نور می‌شوند. به همین دلیل در مناطق روستایی یا کوهستانی که نور مصنوعی کم است، می‌توان هزاران ستاره دید، اما در شهرهای بزرگ شاید فقط چند ستاره خیلی پرنور یا سیاره‌ها دیده شوند. به زبان خیلی ساده: ستاره‌ها از بین نرفته‌اند؛ فقط نور زیاد شهرها باعث شده آسمان آن‌قدر روشن شود که دیگر نتوانیم نور ضعیف آن‌ها را ببینیم.

از نظر علمی، چشم انسان فقط می‌تواند نورهایی را ببیند که اختلاف روشنایی قابل توجهی با پس‌زمینه داشته باشند. وقتی آسمان شهرها روشن می‌شود، این اختلاف از بین می‌رود. به همین دلیل ستاره‌های کم‌نور اول ناپدید می‌شوند و فقط ستاره‌های خیلی پرنور یا سیاره‌ها باقی می‌مانند.