🦝 :چرا معمولا تصمیم هامونو کامل نمیکنیم؟ᴉ

ما معمولا مشکل شروع کردن نداریم با انگیزه و امید تصمیم می‌گیریم اما چند هفته بعد بدون بحران خاصی تصمیم رو ول می‌کنیم این مسئله به تنبلی ربطی نداره به شکاف بین لحظه تصمیم و واقعیت اجرا مرطبته

تصمیم احساسی اجرا منطقی بیشتر تصمیم ها تو اوج احساس گرفته می‌شند مثل انگیزه هیجان یا حتی ناراحتی اما ادامه دادن به نظم و ساختار نیاز داره نه احساس وقتی انرژی اولیه کم می‌شه تصمیمی که فقط روی هیجان بنا شده از بین میره

ما نتیجه رو می‌خوایم نه مسیر رو در کل نتیجه همیشه جذاب تره اما مسیر تکراری خسته‌کننده و آهسته هست وقتی وارد فرآیند واقعی می‌شیم فاصله بین تصور و واقعیت ایجاد میشه اگه کسی با تکرار روزمره کنار نیاد تصمیمش دوام نداره

ما برنامه رو برای نسخه ایده‌آل خودمون می‌نویسیم نه برای ادمی که بعضی وقتا خسته و بی‌انرژیه اولین اختلال کوچک برنامه رو به هم می‌زه و تنها یدونه شکست جزئی میشه نتیجه کل که همون من نمیتونمه در حالی که مشکل اینه که طراحی غیرواقعی بوده

اگه تصمیمی تو روزهای معمولی قابل اجرا نباشه کامل نمی‌شه تغییر کوچک باشه اما مداوم باشه حتی از پیشرفت و جهش های هیجانی ماندگار تره