دریکو مالفویP18

پارت هجدهم تقدیم نگاهتون🍏💚 پارت بعدی قراره پارت آخر باشه🍏

از زبان دراکو: خیلی بی حال شده بودم و صدام گرفته بود و در نمیومد. هری اومد جلو و دستام رو گرفت و از اتاق منو برد بیرون و کمکم کرد تا روی یکی از مبل ها دراز بکشم. یه دستمال آورد و خون های روی صورتم رو پاک کرد و یه تکه شکلات بهم داد. گفت: خوبی دراکو؟ خیلی بدنت داغه. فکر میکنم تب داری. چیزی نگفتم و فقط پلک زدم. دردی توی قلبم احساس کردم و یکم چهره‌ام توی هم رفت. هری گفت: دراکو، میخوای بریم بیمارستان؟ گفتم: نه.‌.. گفت: واقعا متاسفم. درکت میکنم، از دست دادن بهترین آدمای توی زندگیت خیلی سخته.. گفتم: من باهاش خوب نبودم... دلم میخواد فقط یه بار دیگه ببینمش.. بهش بگم که نباید باهاش دعوا میکردم‌.. گفت: آدمایی که دوستشون داریم هیچ وقت جایی نمیرن.. دستش رو روی قلبم گذاشت و ادامه داد: اونا همیشه توی قلبت هستن... بهشون فکر کن.. یه نفس عمیق کشیدم و چشمام رو بستم. به آستوریا و بابا فکر کردم.. فکر کردم که کنارم هستن.. دوباره چشمام رو باز کردم. از اینکه میدیدم اونا کنارم نیستن، ناراحت و افسرده بودم.. توی یه لحظه قلبم تیر کشید و ناله کردم.

هری با نگرانی گفت: چی شد؟ خوبی؟ گفتم: نه.. بلند شد و دستام رو گرفت و کمک کرد تا بایستم. رفتیم توی یکی از ماشین های وزارتخونه و هری به راننده گفت که بریم بیمارستان. وسط راه یهو چشمام سیاهی رفت و بیهوش شدم. *** از زبان هری: هنوز به بیمارستان نرسیده بودیم که دیدم دراکو از هوش رفت و بدنش خیلی داغ شده بود. وقتی به بیمارستان رسیدیم، دستاش رو دور گردنم حلقه کردم و بردمش داخل. روی تخت گذاشتمش و یکی از پرستارها معاینه‌اش کرد و بهم گفت که برم بیرون. بیرون نشستم و منتظرش موندم تا بیارنش بیرون. *** نیم ساعت بعد: پرستار صدام زد و گفت که میتونم برم کنارش. رفتم داخل اتاق و کنار تخت نشستم. پرستارش گفت که یه معجون آرام بخش بهش دادن و حالش خوب شده. از بیمارستان رفتیم بیرون و برگشتیم خونه دراکو. **** ۱ روز بعد: از زبان دراکو: داشتم برای مراسم خاکسپاری آماده می شدم. هیچ وقت به این روز فکر نمیکردم... کراوات مشکیم رو بستم و کت و شنلم رو هم پوشیدم.

بچه ها فقط یدونه پارت مونده ها🥺 لایک ها رو بترکونید💚

ممنون از ناظر عزیز که این پست رو منتشر کرد🍏🐍 دسته بندی هم درسته و توی داستان ها نیست✨️