چرا مغز خاطرات بد رو پررنگ تر از خوب ها نگه میداره ؟

درود به همگی . شاید پیش اومده باشه که اتفاق بدی براتون هفته پسین افتاده باشه و شما تمام روز به اون خاطره فکر میکنین ولی خب تمامی خاطرات خوب هفته قبل را فراموش میکنید ‌! در این پست قراره که دلیل اصلی و علمی این اتفاق رو توضیح بدیم .

مغز انسان برای بقا طراحی شده . نه خوشحال‌بودن . در گذشته، به‌خاطر سپردن خطرها (مثل درد، ترس، شکست) باعث زنده موندن می‌شد ، برای همین مغز ما خاطرات منفی رو قوی‌تر و ماندگارتر ذخیره می‌کند .

خب پس موقع اتفاق‌های بد ، بدن هورمون های استرس مثل کورتیزول و آدرنالین ترشح می‌کنه و این باعث افزایش تمرکز و ثبت عمیق‌تر اون خاطره بشه به همین دلیل، خاطرات منفی معمولاً واضح‌تر، زنده‌تر و ماندگارتر از خاطرات خوب در ذهن باقی می‌مانند.

در مقابل آن ، خاطرات خوش اغلب با آرامش همراه‌ هستن . مغز آن‌ها را خطرناک یا حیاتی نمی‌داند . پس انرژی کمتری برای ذخیره‌ی دقیقشان صرف می‌کند. به همین خاطر است که ممکن است جزئیات یک اتفاق ناراحت‌کننده را سال‌ها به‌وضوح به یاد بیاوریم . اما لحظه‌های شاد به‌مرور کمرنگ شوند . به این پدیده 《سوگیری منفی》 گفته می‌شود . یعنی تمایل طبیعی مغز به توجه بیشتر به تجربه‌های منفی نسبت به مثبت ‌. که در ادامه بیشتر راجب این پدیده صحبت میکنیم .

همین سوگیری منفی باعث می‌شود که : ● یک خاطره‌ی بد کل روز ما را خراب کند ●یک انتقاد کوچک اثر چند تعریف را از بین ببرد ● ذهن ما بیشتر از آینده بترسد تا به آن امیدوار باشد

نکته‌ی مهم این هست که این واکنش نشانه‌ی ضعف شخصیت یا منفی‌نگری نیست ! بلکه یک سازوکار طبیعی مغز انسان هست. با این حال، ما می‌توانیم تا حدی این روند را تغییر دهیم. تمرین‌هایی مثل نوشتن اتفاق‌های خوب روزانه، مرور آگاهانه‌ی خاطرات خوش، یا حتی گفتن آن‌ها برای دیگران، به مغز یاد می‌دهد که تجربه‌های مثبت هم ارزش نگه‌داشتن دارند. در واقع، مغز ما همیشه دنبال محافظت از ماست، حتی اگر گاهی این محافظت به شکل نگرانی و یادآوری خاطرات بد ظاهر شود.