گریه بچه یا صدای گربه؟!

بنطر شما چرا صدای گربه ها بعضی اوقات شبیه نوزادان می‌شود؟ میو کردن گربه‌ها نتیجه‌ی یک مسیر تکاملی طولانی در کنار انسان‌هاست. پژوهش‌ها نشان می‌دهد این صدا از الگوی آوایی نوزادان انسان الهام گرفته و در فرایند اهلی‌شدن تقویت شده است تا بتواند توجه انسان و دریافت غذا و مراقبت را جلب کند.

ریشه‌ی تکاملی صدا در بچه‌گربه‌ها بچه‌گربه‌ها از بدو تولد برای صدا زدن مادر «میو» می‌کنند. این صدا برای درخواست غذا، گرما و امنیت استفاده می‌شود. در طبیعت، گربه‌های بالغ به‌ندرت برای ارتباط با هم میو می‌کنند؛ بنابراین میو در اصل صدایی مخصوص نوزادی است.

شباهت میو به گریه نوزادان برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد فرکانس و ریتم میوی گربه شبیه گریه‌ی نوزاد انسان است. مغز انسان به این نوع صداها حساس است و سریع واکنش نشان می‌دهد. این شباهت باعث شد انسان‌ها ناخودآگاه به میوی گربه پاسخ دهند و به آن غذا یا توجه بدهند.

آغاز اهلی‌شدن و تغییر رفتار صوتی حدود ۹ تا ۱۰ هزار سال پیش، گربه‌ها در نزدیکی سکونت‌گاه‌های انسانی زندگی کردند. گربه‌هایی که بیشتر صدا تولید می‌کردند، بیشتر مورد توجه انسان قرار می‌گرفتند. در نتیجه، «میو کردن برای ارتباط با انسان» به‌عنوان یک ویژگی مفید انتخاب طبیعی شد.

یادگیری تدریجی در تعامل با انسان گربه‌ها به‌مرور یاد گرفتند که میو کردن موجب دریافت غذا یا توجه می‌شود. این یک «یادگیری تداعی‌گرایانه» است؛ یعنی صدا به پاداش مرتبط می‌شود. گربه‌های کم‌صدا کمتر توجه می‌گرفتند و احتمال بقای کمتری در محیط انسانی داشتند.

تبدیل صدای نوزادی به ابزار ارتباطی دائمی برخلاف گربه‌های وحشی، گربه‌های اهلی حتی در بزرگسالی هم میو می‌کنند. این یعنی ویژگی صدای نوزادی در طول تکامل «حفظ» شده است. هدف اصلی: جلب مراقبت، غذا و تعامل اجتماعی از سوی انسان.

میو کردن ابتدا یک صدای نوزادی برای مادر بود. با اهلی‌شدن، این صدا به ابزاری برای ارتباط با انسان تبدیل شد. شباهت آن به صدای نوزاد انسان، واکنش احساسی ما را برمی‌انگیزد و همین عامل، بقای این رفتار را در روند تکامل گربه‌های اهلی تقویت کرده است.