تاریخچه پاستیل

درود بریم تاریخچه خوراکی مورد علاقمو ببینیم👽✨

تاریخچه پاستیل،از یک آبنبات ساده تا شکل خرسی دوست داشتنی: داستان پاستیل به قرن بیستم و شهر بن آلمان برمیگردد. مخترع و زمان اختراع:خالق اولیه این آبنبات های ژله ای،هانس ریگل(hans riegel) بود.او در سال ۱۹۲۲، با الهام از نمایشگاه حیوانات سیرک که در آن زمان محبوب بود، اولین آبنبات ژله ای خود را تولید کرد.

اولین شکل و مواد اولیه: ریگل ابتدا این آبنبات هارا به شکل دُم سگ و (bance bear)یا خرس های رقصان ساخت. این شکل،مقدمه ای برای تولید پاستیل های خرسی شد که امروزه میشناسیم. مواد اصلی که ریگل برای ساخت این آبنبات ها استفاده میکرد، شامل موارد زیر بود: شکر: به عنوان شیرین کننده اصلی. شربت گلوکز: برای ایجاد بافت نرم و جویدنی و جلوگیری از کریستالیزه شدن شکر. ژلاتین: ماده ای که خاصیت ژله ای و کشسانی به آبنبات میداد. ژلاتین از کلاژن حیوانی به دست می آید. اسانس ها و رنگ های طبیعی: برای طعم دهی و رنگ آمیزی. تولید و تکامل: هانس ریگل آبنبات هایش را ابتدا با یک چرخ خیاطی قدیمی و در آشپزخانه خانه اش تولید می کرد. او شرکت خود را به نام هارِبو(haribo) تاسیس کرد که ترکیبی از نام خودش (hans riegel) و نام شهر بن (Bonn) بود.

پاستیل خرسی: موفقیت اولیه باعث شد تا ریگِل به فکر ایده های جدیدتر بیفتد. در سال ۱۹۶۰، نوه ی هانس ریگل، به نام هانس ریگل جونیور، طرح خرس های رقصان اولیه را بهبود بخشید و آنها را به شکل خرس های کوچکتر و دوست داشتنی تری که امروزه به عنوان《پاستیل خرسی》(Gummy bears) میشناسیم، تولید کرد. این محصول جدید با موفقیت فوق العاده ای رو به رو شد و به سرعت در سراسر جهان محبوب شد.

* مواد اولیه در گذر زمان: در طول دهه ها، مواد اولیه پاستیل ها تا حدودی تکامل یافته است. علاوه بر ژلاتین، گاهی از پکتین (که از میوه ها بدست می آید) یا نشاسته برای بافت ژله ای استفاده می شود، به خصوص برای تولید پاستیل های گیاهی یا وگان. رنگ ها و طعم ها نیز بسیار متنوع شده اند.