چرا مرغ ها پرواز نمی‌کنند ؟: از گذشته تا امروز

آیا مرغی را در حال فرار دیده اید ؟ چرا میپرند؟ چرا راحت پرواز نمیکنند؟ در این مطلب به این موضوع و دلیل آن میپردازیم.

اجداد مرغ‌های امروزی، مرغ‌های جنگلی (Red Junglefowl) در جنوب شرق آسیا بودند. این پرندگان وحشی بسیار چابک بودند و برای فرار از شکارچیان یا خوابیدن روی درختان، پرواز می‌کردند (البته پروازهای کوتاه و بلند). اما انسان‌ها حدود ۸۰۰۰ سال پیش شروع به اهلی کردن این پرندگان کردند. انسان‌ها در طول قرن‌ها، مرغ‌هایی را انتخاب کردند که بدن بزرگ‌تر و گوشت بیشتری داشتند. این فرآیند انتخاب طبیعی یا مصنوعی باعث شد که جثه مرغ‌ها بزرگ شود، اما اندازه بال‌هایشان نسبت به بدنشان کوچک بماند!

برای پرواز کردن، یک پرنده باید نسبت وزن بدنش به قدرت بال‌هایش متناسب باشد. در مرغ‌های امروزی، سینه و عضلات آن‌ها برای تولید گوشت زیاد، بسیار پهن و سنگین شده است. این وزن زیاد باعث می‌شود که بال‌های کوچک نتوانند نیروی بر کافی برای بلند کردن این جثه سنگین تولید کنند. به بیان ساده، مرغ برای پرواز «سنگین‌وزن» شده است.

پرندگان شکاری مانند عقاب که پرواز می‌کنند، استخوان‌های توخالی و بسیار سبکی دارند. اگرچه مرغ‌ها هم استخوان‌های نسبتاً سبکی دارند، اما توده عضلانی سنگین آن‌ها (مخصوصاً در ران و سینه) مانع از ایجاد تعادل لازم در هوا می‌شود. همچنین، عضلات مخصوص پرواز که در پرندگان مهاجر بسیار قوی است، در مرغ‌های اهلی ضعیف شده است. : از آنجا که مرغ‌ها قرن‌ها است که در امنیت آغل‌ها و مرغداری‌ها زندگی می‌کنند و نیازی به فرار از شکارچیان یا جستجوی غذا در ارتفاعات ندارند، نیاز بیولوژیک آن‌ها به پرواز از بین رفته است. انرژی بدن آن‌ها صرف تخم‌گذاری یا رشد گوشت می‌شود تا پرواز.

خیر، آن‌ها کاملاً بی‌توان نیستند. مرغ‌ها می‌توانند برای فرار از خطر یا بالا رفتن از یک دیوار کوتاه، برای چند ثانیه و به صورت «شناور» (Hop) در هوا بمانند یا پرواز کوتاهی انجام دهند، اما توانایی پرواز طولانی‌مدت یا اوج گرفتن در آسمان را از دست داده‌اند. بنابراین، می‌توان گفت مرغ‌ها پرواز نمی‌کنند چون ما انسان‌ها آن‌ها را برای گوشت بودن تغییر دادیم، نه برای پرواز کردن