فکت از زبان {چینی}

از پارت یک زبان.اول چینی🎀

چینی در واقع یک خانواده زبانی است مثل خانواده زبانهای رومی) ماندارین معیار زبان رسمی است اما لهجه هایی مانند کانتونی شانگهایی، هاکا و.... گاه آنقدر متفاوت هستند که متقابلاً نامفهوم اند و نوشتار پیوند اصلی بین آنهاست.🧧

برخلاف اکثر زبانها که الفبا دارند چینی از حروف کاراکترهای ایدئوگرافیک استفاده میکند که هر کدام معنای مستقل دارد برای سواد پایه باید حدود ۲۰۰۰ کاراکتر و برای خواندن روزنامه حدود ۳۰۰۰ کاراکتر بلد بود.🀄

فرهنگ لغت تاریخی کنگژی زیدیان» بیش از ۸۵,۰۰۰ کاراکتر ثبت کرده اما حتی چینی زبانان تحصیل کرده هم معمولاً تنها بین ۵,۰۰۰ تا ۸,۰۰۰ کاراکتر را میشناسند.🥀

هیچ فعل بی قاعده ای وجود ندارد . جمع بندی معمولاً با زمینه یا عدد مشخص میشود نه افزودن حرف خاص). زمان افعال با قیود زمانی مثل دیروز، فردا مشخص می شود نه صرف فعل.🎎

قدیمی ترین نمونه های نوشتاری چینی روی استخوانهای پیش گویی به بیش از ۳,۲۰۰ سال پیش بر می گردد و تکامل کاراکترها را میتوان به وضوح ردیابی کرد.🪅

برخی اعداد به دلیل تلفظ مشابه نمادین شده اند مثلاً ۸ (ba) شبیه کلمه رونق» است و خوش یمن، ۴ (۱) شبیه «م.ر.گ» است و از آن پرهیز میکنند.🎋

چینی حرف تعریف معین یا نامعین ندارد. معنا از زمینه مشخص میشود.🎑

علاوه بر پینیین سیستم ژویین فوهائو نویسه های آوایی در تایوان استفاده میشود که مبتنی بر اشکال ساده شده کاراکترهاست.🪔

جمله بندی اغلب بر پایه SVO (فاعل فعل مفعول ) است اما جزئیات زمان و مکان معمولاً قبل از فعل می آیند.🥢