شب‌گرد

پاکت پنجم، پنجم آذر ماه،ساعت ۱۱:۴۳

با نبودت، بی‌خانمانم. مقصدی ندارم و شب‌گرد شده‌ام. در کوچه‌های خاطرات به دنبالت می‌گردم، و می‌دانم که شاید در فردایِ من بازگشتی برایم داشته باشی.

بیا که نفسی برایم نمانده است. شب‌ها با من به‌غایت نامهربان‌اند، و روزها مرا از آغوش خویش پس می‌زنند. اینجا، هیچ‌کس بی‌تو مرا نمی‌خواهد.

مگر نمی‌دانی؟ بی‌تو زشتی‌های من آشکار می‌شود. بی‌تو حتی آینه نیز از من روی برمی‌گرداند. چه می‌بیند مگر؟ بنده‌ای حقیر که از نبود معشوقِ خویش، هنرِ زندگی کردن را از یاد برده است.

تو ندیدی که غربت با قیس چه‌ها کرد؟ و سرانجام فرهاد از دوری عشق، چه شد؟ من نیز همانم، با همان دلِ بی‌قرار، با همان حسرتِ پایان‌ناپذیر، که شب‌ها و روزهایم را بی‌تو می‌سوزاند.