خورشيد تاريك..

داستانيه كه خودم نوشتم..

چه شد كه خورشيد امروز هم به درخشش ادامه نداد؟ چه شد كه در كرانه ي آسمان، ميان تاريكي ظلمت خوي شب، ماه نمي درخشد؟ چه شد كه در دل ها رد پای كوچكي از محبت و فروغ ديده نمي شود؟

در خانه، بوي همان صميميت و دوستي هميشگي به مشام نمي رسد؟ چرا لامپ اتاق هم وسط اتاق به جاي نور افشاني اكنون در فراغت خود خاموشي به سر مي برد و وقت خود را صرف مطالعه در تاريكي مي كند..؟

چرا خانه ديگر خانه ي رويا هاي خانواده نبود؟ چرا آسمان آبي، امروز سياه ديده مي شد و مانند درياچه اي از خ/ون سياه، بر روي جهان ميريزد؟

چه شد كه شب همان جامه اي كه ستاره ها بر روي آنها كهكشان تشكيل داده بودند را نپوشیده؟ چه شد كه زندگي تصميم گرفت نقاب و لباس ديگري بر تن كند..؟