دیالکتیک هگل

سخت و طاقت فرسا،ولی لازم!

به گفتمان امروز خوش اومدید.بحث امروز ما در رابطه با فلسفه ی یکی از فلاسفه ی برجسته ی تاریخ،هگل میباشد.امروز میخوایم در رابطه با مقوله ای با عنوان{دیالکتیک هگل}بحث کنیم.از نظر هگل،دیالکتیک باعث پیشرفت و تکامل اندیشه های ما میشود.از نظر وی،هر انسانی برای رسیدن به تکامل فکری باید این مرحله را طی کند.اما اصلا دیالکتیک چیست؟

ببینید دیالکتیک از سه عنصر تشکیل شده است:تز،آنتی تز،سنتز.تز،تفکر اولیه ای است که انسان دارد.در واقع میتوان گغت پیش فرض وی در رابطه با موضوعی است.آنتی تز،تفکریست که کاملا در مقابل تز قرار میگیرد و کاملا مخالف آن است.سنتز،فرآورده ای است که از رویارویی آنتی تز با تز حاصل میشود و در واقع تفکر جدیدیست که شکل میگیرد.

گیج شدید.بگذارید با مثالی توضیح دهم.شخصی را فرض کنید که مدام و کل روز را کار میکند.بی وقفه از صبح تا شب به خود فشار گزاف و اضافی می آورد که به هیچ عنوان نیاز نیست.این میشود تز.او روزی تصمیم یگیرد که این فشار کاری را رها کند و این بار فقط از صبح تا شب با دوستانش خوش بگذراند و مدتی به این شیوه زندگی میکند.این میشود آنتی تز.اما پس از مدتی زندگی به این شیوه،میبیند که این شیوه از زندگی هم به او آسیب میزند.پس تصمیم میگیرد تعادل را در کار و تفریحش رعایت کند.این در واقع فرآورده ی دیالکتیک یا همان سنتز است.

بگذارید یک مثال تاریخی هم بزنم.زمانی اروپا توسط پادشاهان و حاکمان اداره میشد.در آن دوره،معنا و معنویت در زندگی مردم وجود نداشت و بیشتر مردم از زندگی پوچشان آزرده بودند.{تز}اما در مقابل کلیسا،با هدف معنا بخشیدن به زندگی مردم حکومت را در دست گرفت که نتیجه اش شد سالها خشونت و ظلم و بی عدالتی و خون و خونریزی.{آنتی تز}اما امروزه،حکومت های سکولار را داریم که در آنها دین و اعتقادات هر شخص به خودش مربوط است و سیاست به هیچ عنوان نباید با دین در آمیزد{سنتز}

البته نوع دیگری دیالکتیک هم وجود دارد.شخصی را تصور کنید که از دیر رسیدن سر کارش ناراضی است.روزی یکی از همکارانش به او مسیر جدیدی پیشنهاد میدهد.او آن مسیر را امتحان می کند و میبیند علاوه بر آن که مسیر دورتری است،ترافیک بیشتری هم دارد.پس از فردا به مسیر اصلی خودش باز میگردد و با اطمینان از آنجا استفاده میکند.شاید بگویید اینجا که دیالکتیک اتفاق نیفتاده است،ولی باید گفت چرا،همین که شک فرد نسبت به مسیر اولیه از بین رفته هم یک سنتز حساب میشود.

شاید بگویید در فرآیند دیالکتیک،زمان و شاید هزینه ی بسیاری هدر برود.ولی باید بگویم درست است وقت و سرمایه ی فراوانی مصرف میشود،ولی نمیتوان گفت هدر شده است.بلکه ایجاد یک تفکر جدید و بهتر،بسیار ارزشمند است و میتواند علاوه بر جبران سرمایه و زمان،آن را افزایش هم بدهد.بنابراین نباید از این موضوع آزرده شد یا از آن ترسید.

این را هم اضافه کنم که دیالکتیک،چیزی نیست که یکبار در زندگی اتفاق بیفتد،دیالکتیک همواره در زندگی ما رخ میدهد و سنتز هایی که از دیالکتیک های قبلی بدست آمده اند،خود تبدیل به تز هایی میشوند و آنتی تز ها و سنتز های خود را دارند.این اتفاق برای سنتز های جدید تر هم رخ میدهد و هربار فکر کامل تر و بهتر میشود و این فرایند تا پایان عمر ادامه دارد.پس زیاد به سنتز هایی که بدست آوردید نبالید:)

بسیار متشکرم که اینبار هم ما رو در این گفتمان همراهی کردید.نظر شما در اینباره چیست؟آیا نمونه هایی از دیالکتیک در زندگی خودتان سراغ دارید؟خوشحال میشویم آنها را با ما به اشتراک بگذارید.بی صبرانه منتظر خوندن نظراتتون هستم.تا گفتمانی دیگه،خرد یار و نگهدارتون:)