به رنگ آبی

خب خب خب در ادامه میخوایم درمورد رنگ آبی حرف بزنیم! قبلا یک پارت درمورد بنفش گذاشته بودم و میشه گفت این پست پارت دومشه!

شاید عجیب باشه، ولی آبی همیشه به اندازه امروز رنگ شناخته‌شده‌ای نبوده! در طبیعت رنگ آبی نسبت به رنگ‌هایی مثل قرمز، زرد و قهوه‌ای خیلی کمتر به شکل رنگ‌دانه‌های طبیعی پیدا می‌شه. برای همین انسان‌های باستان مدت‌ها برای ساخت رنگ آبی با مشکل روبه‌رو بودن. یکی از اولین تمدن‌هایی که تونست رنگ‌دانه آبی مصنوعی بسازه، تمدن مصر باستان بود. حدود ۵ هزار سال پیش، مصری‌ها با ترکیب مواد معدنی و حرارت دادن اون‌ها، رنگی ساختن که امروز به اسم Egyptian Blue می‌شناسیمش. این رنگ روی مجسمه‌ها، دیوارها، وسایل تزئینی و آثار مذهبی استفاده می‌شد

برای مصری‌های باستان، آبی فقط یه رنگ قشنگ نبود. آبی نماد آسمان، آب‌های نخستین، زندگی و تولد دوباره بود. اونا لاجورد رو خیلی ارزشمند می‌دونستن و ازش برای ساخت زیورآلات و وسایل تشریفاتی استفاده می‌کردن. حتی رنگ آبی در بعضی تصویرسازی‌های خدایان و موجودات مقدس هم دیده می‌شد. در واقع آبی براشون چیزی فراتر از زیبایی بود؛ یه جور ارتباط با جهان الهی و جاودانگی محسوب می‌شد

اسمش Lapis Lazuli یا لاجورده. لاجورد یه سنگ آبی تیره و فوق‌العاده زیباست که معمولاً رگه‌ها یا نقطه‌های طلایی‌رنگ داره. در گذشته این سنگ از مناطق محدودی به دست می‌اومد و از راه مسیرهای تجاری طولانی به سرزمین‌های دیگه می‌رسید. در اروپا، از لاجورد برای ساخت رنگی به اسم Ultramarine استفاده می‌کردن. این رنگ اون‌قدر گران‌قیمت بود که نقاش‌ها معمولاً نمی‌تونستن بی‌حساب‌وکتاب ازش استفاده کنن! اسم Ultramarine هم از واژه‌ای با مفهوم «فراتر از دریا» اومده؛ چون این سنگ از سرزمین‌های دوردست به اروپا می‌رسید

اینجا می‌رسیم به یکی از جالب‌ترین قسمت‌ها! آبی از یه طرف رنگ آرامشه و از طرف دیگه می‌تونه حس دلتنگی، تنهایی و غم رو منتقل کنه. احتمالاً عبارت معروف Feeling Blue رو شنیدی. در زبان انگلیسی وقتی کسی می‌گه I'm feeling blue، منظورش اینه که احساس ناراحتی یا غم داره. از طرف دیگه اصطلاح Blues هم اسم یه سبک موسیقیه که ریشه‌های تاریخی اون به جوامع آفریقایی‌آمریکایی در آمریکا برمی‌گرده و اغلب با بیان احساسات و تجربه‌های دشوار زندگی ارتباط داره. پس آبی فقط رنگ آرامش نیست؛ گاهی رنگ حرف‌هایی هم هست که نمی‌تونیم به زبون بیاریم.

آسمون واقعاً آبی نیست؛ نور خورشید هنگام عبور از جو زمین پراکنده می‌شه و نور آبی بیشتر به چشم ما میاد. آب دریا هم صرفاً آینه آسمون نیست؛ خود آب هم نورهای مختلف رو به شکل متفاوتی جذب و پراکنده می‌کنه. برخلاف تصور رایج، آبی رنگ‌دانه طبیعی رایجی در پوست بیشتر حیوانات نیست؛ مثلاً رنگ آبی پر بعضی پرندگان به ساختار میکروسکوپی پرها مربوطه. در گذشته رنگ آبی در لباس‌های اشرافی و مذهبی اروپا نشانه ثروت و جایگاه اجتماعی بود. آبی از رنگ‌های پرکاربرد در پرچم کشورهای مختلفه. رنگ‌دانه آبی مصری حتی ویژگی جالبی داره: زیر نور مادون قرمز می‌تونه تابش ویژه‌ای داشته باشه!