حواست هست که اون‌ها دارن پیر می‌شن؟

🎈آخرین باری که پدر و مادرت رو بغل کردی کِی بوده؟ آخرین باری که بهشون گفتی «دوستتون دارم» چطور؟ اصلاً حواست به تارِ موهاشون هست؟

🏠 زمان، چیزی نیست که ما بتونیم کنترلش کنیم، اون گاهی دردناک‌ترین زخم‌ها رو التیام می‌ده و گاهی هم ردِ عمیقی از خودش روی زندگی‌مون به جا می‌ذاره. اما بعضی حسرت‌ها، اگر امروز حواسمون باشه، شاید هیچوقت به وجود نیان. تا حالا به موهای مامان و بابات دقت کردی؟ سفید شده؟ یا شاید بارها رنگش کردن تا معلوم نباشه؟ شاید هم هنوز به اون مرحله نرسیده باشن... اما همین تغییرهای کوچیک، آروم‌آروم یادمون می‌اندازن که زمان برای هیچ‌کس متوقف نمی‌شه.

🏠 می‌دونستی این‌ها همه یه نشونه‌ان؟ نشونه‌ی این‌که آدم‌هایی که همیشه کنارمون بودن، اون‌ها هم دارن مسیر زندگی رو طی می‌کنن. گاهی ما حرف‌هایی می‌زنیم یا رفتارهایی می‌کنیم که همون لحظه فکر می‌کنیم اهمیتی ندارن؛ اما ممکنه بعدها به بزرگ‌ترین حسرت زندگیمون تبدیل بشن. تا حالا به این فکر کردی که شاید امروز، بهترین فرصت برای گفتن یک «دوستت دارم»، یک «ببخشید» یا حتی یک بغل ساده باشه؟

🏠 تصور از دست دادن عزیزان، تصور دردناکیه. شاید روزی فرصت عذرخواهی، آشتی یا در آغوش کشیدن دوباره وجود نداشته باشه. برای همین، تا وقتی کنار هم هستیم، باید قدر لحظه‌هایی رو که داریم بدونیم. بعضی آدم‌ها آن‌قدر خانواده‌شون رو دوست دارن که آرزو می‌کنن هیچ‌وقت داغ از دست دادنشون رو نبینن؛ اما زندگی همیشه مطابق آرزوهامون پیش نمی‌ره. شاید بعضی وقت‌ها از دست پدر و مادرت ناراحت بشی، ازشون دلخور بشی یا حتی فکر کنی هیچ‌کس تو رو درک نمی‌کنه. اما گاهی بد نیست چند دقیقه هم از زاویه‌ی دید اون‌ها به ماجرا نگاه کنیم. بالاخره پدر و مادرت هم اولین باره که دارن زندگی می‌کنن؛ مگه نه؟

🏠 زندگی برای همه می‌تونه سخت باشه؛ برای تو، برای من و برای اون‌ها. قرار نیست درد تو نادیده گرفته بشه یا بی‌اهمیت باشه؛ فقط گاهی لازمه کنار احساسات خودمون، احساسات آدم‌های دیگه رو هم ببینیم. پدری که با خستگی از سر کار برمی‌گرده تا بتونه خواسته‌های فرزندش رو فراهم کنه... مادری که با وجود تمام مشغله‌ها و خستگی‌ها، باز هم سعی می‌کنه غذای موردعلاقه‌ی بچه‌ش رو درست کنه... شاید همیشه بی‌نقص نباشن، اما بیشتر وقت‌ها تمام تلاششون رو می‌کنن.

🏠 خلاصه بگم رفیق... حواست به مامان و بابات هم باشه. بغلشون کن، باهاشون مهربون باش، اگر کدورتی هست تا می‌تونی برطرفش کن و هر از گاهی بهشون بگو که دوستشون داری. شاید ساده به نظر برسه، اما همین کارهای کوچیک می‌تونه لبخند قشنگی روی صورتشون بیاره و بعدها برای خودت هم به خاطره‌ای شیرین تبدیل بشه. ثانیه‌ها بی‌صدا می‌گذرن؛ قدرشون رو بدون، تا وقتی هنوز فرصت کنار هم بودن وجود داره.