هاچیکو در ماه نوامبر 1923 به دنیا اومد و زمانی که تنها دو ماه داشت ، به شکلی کاملا تصادفی توسط شخصی به نام دکتر شابرو اوئنو ، استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو ، پیدا شد. دکتر اوئنو اونو به منزلش برد و ازش مراقبت کرد. خونه اش که از دانشگاه فاصله زیادی داشت ، مجبورش میکرد که برای رفتن به دانشگاه ، هر روز به ایستگاه قطار بره و بعد از ظهر هم با همون قطار برگرده. این کار تقریبا هر روز ادامه داشت. هاچیکو ، چنان دلبستگی به صاحبش پیدا کرد که هر روز به ایستگاه قطار می اومد تا صاحبشو بدرقه کنه. جالب تر اینجاست که وقتی دکتر اوئنو از سر کار برمیگشت میدید که هاچیکو روی یک سکوی کنار ایستگاه نشسته و منتظر صاحبشه. هاچیکو این کار رو تا ماه می 1925 ، تقریبا 16 ماه به صورت مداوم انجام داد تا اینکه در یکی از همین روزها ، پروفسور اوئنو که از بیماری مغزی رنج میبرد بر اثر سکته مغزی در سر کلاس درس ، درگذشت.
انتظار هاچیکو بیهوده بود. خانوادهی دکتر اون رو به خونه برگردوندن. فردای اون روز ، هاچیکو باز هم سر ساعت مقرر به ایستگاه رفت و به انتظار صاحبش نشست. اما دریغ که این انتظار بیهوده بود. تقریبا هم مسافران قطار و صاحبان مغازهی اطراف هاچیکو رو به خوبی میشناختن و از وفاداری بی نظیر این سگ حیرت زده شده بودن. در سال 1932 ، مقاله ای از هاچیکو و رفتارش در روزنامه "توکیو آساهی شیمبوهی" چاپ شد و هاچیکو رو به شهرتی ملی رسوند. سگی تحسین برانگیز که هر روز با اشتیاق و راس ساعت مقرر روی سکوی کنار ایستگاه مینشینه و منتظر صاحبش میمونه ، دریغ که دکتر اوئنو مرده و هیچوقت برنمیگرده. :)
جنا*زهی هاچیکو در روز 8 مارس 1935 در کنار ایستگاه قطار شیبویا پیدا شد. هاچیکوی جوونی که از چند ماهگی هر روز به انتظار صاحبش در کنار ایستگاه میایستاد بدون دلسرد شدن ، این کار رو تا ده سال بعد و در اوج فرتوتی و بیماری خودش انجام داد :) کم کم هاچیکو تبدیل به سمبل ملی وفاداری شد تا اینکه دستور ساخت تندیسی از هاچیکو بر روی همون سکویی که هاچیکو در کنار ایستگاه منتظر صاحبش میموند ، داده شد. این تندیس یه بار توی جنگ تخریب شد اما دوباره ازش ساختن.
الان هم بعد از گذشت ۹۰ سال از اون اتفاق ، تندیس هاچیکو ، هنوز هم در انتظار بازگشت صاحبشه :) از داستان این سگ به خاطر وفاداری بی نظیرش ، تصمیم به ساخت یه فیلم سینمایی خیلی قشنگ کردن به اسم "هاچیکو ، داستان یک سگ" عشق و وفاداری این سگ واقعا نظیر نداشت ، شاید اگه انسان ها هم یکم مثل هاچیکو بودن دنیا جای بهتری میشد.