شعر خیال خام پلنگ من از کیست ؟ سرایندهٔ این غزل، حسین منزوی (۱۳۸۳-۱۳۲۵)، از غزلسرایان بزرگ معاصر ایران است. این شعر در قالب غزل و سبک غزل نو سروده شده و از موفقترین و ماندگارترین غزلهای او به شمار میرود.
آغاز شعر روایتی از افسانه ماه و پلنگ است. چنین روایت میکنند که پلنگ که نماد قدرت و غرور است برای به دست آوردن ماه (نماد زیبایی آسمان شب) به روی بلندترین صخره کوه میرود و سپس در اندیشه به چنگ آوردن ماه با پنجهاش به سوی ماه جهش میکند. مسلم است که مرگ پایان این آرزوی دست نیافتنی خواهد بود.
خيال خام پلنگ من به سوي ماه پريدن بود و ماه را ز بلندايش به روي خاك كشيدن بود
پلنگ من دل مغرورم پريدو پنجه به خالي زد كه عشق ماه بلند من وراي دست رسيدن بود
من و تو آن دو خطيم آري موازيان به ناچاري كه هر دو باورمان ز اغاز به يكدگر نرسيدن بود
گل شكفته خداحافظ اگرچه لحظه ديدارت شروع وسوسه اي در من به نام ديدن و چيدن بود
شرا/ب خواستم و عمرم شرنگ ريخت به كام من فريبكار دغل پيشه بهانه اش نشنيدن بود
اگر چه هيچ گل مرده دوباره زنده نشد اما بهار در گل شيپوري مدام گرم دميدن بود
سرنوشت غم انگيزي كه كرم كوچك ابريشم تمام عمر قفس مي بافت ولي به فكر پريدن بود
پست زیبایی بود🌷
خیال خام پلنگ من فاصله همیشگی میان توان انسان و آرزوهایش است