افسانه های فرانسه

لِـل (La Lél) یا روح‌های زنانه (The Banshee-like spirits) در مناطق روستایی فرانسه، داستان‌های زیادی از روح زنانی وجود داره که به صورت ناگهانی ظاهر می‌شن. این‌ها معمولاً روح زنانی هستن که در دوران زندگی‌شون ظ/لم دیده شدن یا به شکلی ناعاد/لانه از دنیا رفتن. اونا معمولاً با صدای گریه‌ی بلند یا ن/اله‌هایی که در شب‌های مه‌آلود شنیده می‌شه، خبر از یک حاد/ثه یا مر/گ قر/یب‌الو/قوع می‌دن. یه جور “پیش‌گویِ غمگین”

لِـگُد (Le Loup-Garou) – گرگینه‌ها فرانسوی‌ها هم مثل بقیه اروپایی‌ها عاشق گرگینه‌ها هستن، اما با یه چاشنی خاص. در دهکده‌های قدیمی فرانسه، اعتقاد بر این بود که کسانی که در روز آدم‌های مهربون و مذهبی هستن، ممکنه در شب به هیولاهای بی‌رحمی تبدیل بشن. افسانه‌ی “لو-گارو” در فرانسه فقط درباره‌ی یه موجود نیست، بلکه درباره‌ی بحران هویت و ترس از اینکه “آیا من می‌تونم به آدم‌های اطرافم اعتماد کنم؟” هست.

. ارواح قلعه‌ها و قصرها (The Ghosts of Châteaus) فرانسه پر از قلعه‌های باستانی و باشکوهه. اما هر کدوم از این قلعه‌ها، یه داستان خونین دارن. افسانه‌ی “زن سفیدپوش” (La Dame Blanche) در قلعه‌های فرانسوی خیلی رایجه. می‌گن روح زنی هست که در یک ترحیم یا در پی از دست دادن معش/وقش، در راهروهای سرد و تاریک قلعه‌ها پرسه می‌زنه. اگه سایه‌ی یه زن رو با لباس سفید دیدی که از لای ستون‌ها رد می‌شه… بهتره سریع راهت رو کج کنی و برگردی به سمت نور

. موجودات جنگلی و “دِـمـون‌ها” (Les Démons des Bois) جنگل‌های فرانسه (مثل جنگل‌های منطقه آرده یا پی‌رنه) پر از داستان‌های مربوط به موجوداتی هستن که نه کاملاً شیطان‌ان و نه کاملاً انسانی. این‌ها موجوداتی ریز یا بسیار بزرگ هستن که عاشق بازی با ذهن مسافران هستن. اونا می‌تونن مسیرها رو تغییر بدن یا صداهایی شبیه به آشنایان شما تولید کنن تا شما رو به اعماق جنگل بکشن. یه جور “تله‌ی شنیداری”!

. کُرتـو (Korrigan) – (با ریشه‌های سلتیک در منطقه برتانی) اگه به منطقه “برتانی” (Brittany) در شمال فرانسه بری، با افسانه‌های بسیار قدیمی و مرموز روبرو می‌شی. “کورت‌ها” موجوداتی کوچک، زشت و گاهی بسیار شرور هستن که توی تپه‌ها و سنگ‌های بزرگ زندگی می‌کنن. اونا می‌تونن جادو کنن، گم‌راه کنن و اگر کسی به طبیعت یا سنت‌های اون منطقه بی‌احترامی کنه، با شوخی‌های ترسناک و بدخواهانه تقاص پس می‌ده

افسانه‌ی “مرد بدون سر” (The Headless Rider) در برخی مناطق فرانسه، داستان‌هایی از سواران بی‌سر وجود داره که در شب‌های طوفانی روی اسب‌های سیاه ظاهر می‌شن. این‌ها معمولاً ارواح سربازان یا اشراف‌زاده‌هایی هستن که در جنگ‌ها یا بدترین حالت، در اعدام‌های عمومی از بین رفتن. صدای سم اسب‌ها روی سنگ‌فرش‌های خیابان‌های قدیمی، علامت حضور اون‌هاست