رازهای کشورهای شاد، از بوتان تا فنلاند

یک نقشه از شادی در جهان رسم کنیم، نقطه‌ای که بیش از همه می‌درخشد، شمال اروپاست. فنلاند، ایسلند، دانمارک، سوئد و نروژ سال‌هاست که صدرنشین‌ترین کشورهای جهان در شادی هستند.

فنلاند برای نهمین سال متوالی به عنوان شادترین کشور جهان معرفی شده است . اما این فقط یک آمار نیست. این یک معمای بزرگ است. چرا مردمی که در سرمای وحشتناک و تاریکی طولانی زمستان زندگی می‌کنند، از مردم مناطق گرمسیر و آفتابی شادترند؟ و در سوی دیگر جهان، بوتان، کشوری کوچک در هیمالیا، با مفهومی به نام «شادی ناخالص ملی» دنیا را شگفت‌زده کرده است. کشوری که پیشرفت را نه با تولید ناخالص داخلی، که با میزان شادی مردمش می‌سنجد.

فنلاند نه سال پیاپی شادترین کشور جهان بوده است . اما چه چیزی این کشور کوچک را اینقدر خاص کرده است؟ پاسخ ساده نیست. گزارش شادی جهانی که توسط دانشگاه آکسفورد و گالوپ منتشر می‌شود، شادی را با شش عامل اصلی می‌سنجد. تولید ناخالص داخلی، حمایت اجتماعی، امید به زندگی سالم، آزادی در انتخاب زندگی، سخاوت و درک فساد . کشورهای اسکاندیناوی در همه این شش عامل نمره بالایی دارند. اقتصاد قوی، رفاه عمومی، سیستم بهداشت و درمان رایگان، تحصیلات باکیفیت، و مهم‌تر از همه، اعتماد اجتماعی بالا. نکته جالب این است که محققان معتقدند دلیل شادی این کشورها فراتر از ثروت و رفاه است. اعتماد اجتماعی عمیق، نهادهای قوی، و احساس تعلق به یک جامعه بزرگتر، نقش کلیدی در شادی مردم دارد . شما در فنلاند می‌توانی کوله‌پشتی‌ات را در ایستگاه اتوبوس رها کنی و برگردی ببینی دست نخورده است. این اعتماد، یک سرمایه بزرگ است. علاوه بر این، سبک زندگی شمالی‌ها پر از مفاهیم جذاب است. در فنلاند، مفهومی به نام کالزاریکنیت وجود دارد که یعنی نشستن در خانه با لباس زیر و هیچ کاری نکردن. یعنی لذت بردن از سکون و آرامش. در سوئد، اسمولترستله یعنی پیدا کردن یک نقطه خلوت و دلخواه در طبیعت که مال خودت باشد . یعنی فرار از شلوغی و ارتباط با طبیعت.

اگر شمال اروپا نماد شادی در ثروت است، کاستاریکا نماد شادی در سادگی است. این کشور آمریکای لاتینی برای اولین بار وارد پنج کشور اول جهان شده و رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است . راز کاستاریکا چیست؟ شاید کلمه پیورا ویدا. یعنی زندگی خالص. مردم کاستاریکا به ارتباطات اجتماعی قوی، خانواده، و دوستی‌های عمیق اهمیت زیادی می‌دهند . آنها ساعت‌های طولانی کار نمی‌کنند. وقتشان را با عزیزانشان می‌گذرانند. طبیعت را دوست دارند و از آن لذت می‌برند. کاستاریکا ثابت کرده که برای شاد بودن، لزوماً نیازی به ثروت افسانه‌ای نیست. یک زندگی ساده با روابط انسانی گرم، گاهی از هزاران دلار پول بیشتر خوشبختی می‌آورد.

بوتان شاید کوچک‌ترین کشور در این پست باشد، اما بزرگ‌ترین ایده را به جهان هدیه کرده است. شادی ناخالص ملی. ایده‌ای که می‌گوید پیشرفت یک کشور فقط با تولید ناخالص داخلی سنجیده نمی‌شود. بلکه باید به سلامت روان، محیط زیست، فرهنگ و زمان مردم هم توجه کرد. بوتان معتقد است که توسعه پایدار، باید توسعه انسانی باشد. آنها به جای اینکه به دنبال رشد اقتصادی بی‌رویه باشند، سعی می‌کنند تعادل را حفظ کنند. حفاظت از طبیعت، حفظ فرهنگ بومی، و ارتقای سلامت روان، سه ستون اصلی این فلسفه هستند. بوتان اگرچه در رتبه‌بندی جهانی شاید بالاترین نمره را نداشته باشد، اما ایده‌اش الهام‌بخش بسیاری از کشورهای دیگر بوده است. ایده‌ای که می‌گوید شادی یک هدف قابل اندازه‌گیری و برنامه‌ریزی است، نه یک رویای دست‌نیافتنی.

اول: روابط انسانی را جدی بگیرید. تحقیقات نشان می‌دهد که یکی از مهم‌ترین عوامل شادی، روابط اجتماعی قوی است. وقت گذاشتن برای خانواده و دوستان، کیفیت زندگی را بالا می‌برد. دوم: به طبیعت پناه ببرید. کشورهای شاد به طبیعت اهمیت زیادی می‌دهند. پیاده‌روی در پارک، نشستن کنار دریا، یا حتی نگاه کردن به آسمان، استرس را کاهش می‌دهد. سوم: از تکنولوژی فاصله بگیرید. گزارش شادی جهانی به ارتباط بین استفاده زیاد از شبکه‌های اجتماعی و کاهش شادی اشاره کرده است . به خصوص در میان جوانان. تلاش کنید ساعاتی از روز را بدون گوشی بگذرانید. چهارم: به نیازهای اساسی توجه کنید. عواملی مثل سلامت، مسکن و امنیت شغلی، شادی را تضمین نمی‌کنند، اما نبودشان قطعاً ناراحتی می‌آورد. تلاش کنید زندگی خود را از نظر اساسی‌ها باثبات کنید. پنجم: تمرین قدردانی. مردم کشورهای شاد، معمولاً قدردان داشته‌های خود هستند. هر روز سه چیز کوچک که برایتان خوب بوده را یادداشت کنید. این کار نگرش شما را به زندگی عوض می‌کند.

پشت پرده کشورهای شاد یک حقیقت ساده نهفته است: شادی یک انتخاب فردی نیست، یک ساختار اجتماعی است. وقتی جامعه‌ای به مردمش اعتماد داشته باشد، نهادهایش کارآمد باشند، روابط انسانی گرم باشد، و فساد و فشار اجتماعی کم باشد، مردم آن کشور شادترند. این یعنی شادی را نمی‌توانیم فقط از درون خودمان به دست بیاوریم. نیاز به جامعه‌ای داریم که شادی را ممکن کند. یک جامعه که در آن مردم فرصت نفس کشیدن داشته باشند، روابط‌شان را بسازند، طبیعت را حس کنند، و از فشارهای بی‌مورد رها باشند. شاید راز بزرگ این کشورها این است که آنها فهمیده‌اند توسعه واقعی، توسعه انسانی است. و توسعه انسانی، یعنی احترام به نیازهای عاطفی، روانی و اجتماعی انسان. شاید وقتش رسیده باشد که ما هم از این درس‌ها برای ساختن زندگی‌های شادتر استفاده کنیم.

ممنون که تا آخر این پست همراه من بودید :) این پست چقدر به شما کمک کرد؟ از 1 تا 20 نمره بدهید!🗣🤝🏻