《تيمارستان هایی که هنوز خونه ارواح هستن》

فکر می‌کنی ترسناک‌ترین جای دنیا کجاست؟ شاید پشت درهای یک تیمارستان متروکه… اینجا داستان‌هایی را می‌خوانی که واقعی‌اند.

. بیمارستان روانی ترنس-آلگنی (Trans‑Allegheny Lunatic Asylum) – آمریکا این بیمارستان در سال ۱۸۶۴ در ویرجینیای غربی ساخته شد و یکی از بزرگ‌ترین بیمارستان‌های روانی قرن نوزدهم بود. قرار بود فقط حدود ۲۵۰ بیمار را نگه‌داری کند، اما در اوج فعالیتش بیش از ۲۴۰۰ بیمار در آن زندگی می‌کردند. ازدحام شدید باعث شد شرایط بسیار غیرانسانی شود. داستان‌های ترسناک گفته می‌شود روح دختری به نام لیلی که در دهه ۱۸۰۰ در این بیمارستان کشته شد، هنوز در یکی از اتاق‌ها دیده می‌شود. بازدیدکنندگان می‌گویند توپ اسباب‌بازی در اتاق خودش حرکت می‌کند. برخی کارکنان سابق گفته‌اند شب‌ها صدای ضربه زدن به دیوارها و فریاد بیماران شنیده می‌شود. در تورهای شبانه، گزارش شده که بعضی افراد سایه‌های متحرک در راهروها دیده‌اند.

. بیمارستان روانی بیچ‌ورث (Beechworth Asylum) – استرالیا این بیمارستان در سال ۱۸۶۷ در ایالت ویکتوریا افتتاح شد و یکی از بزرگ‌ترین آسایشگاه‌های روانی استرالیا بود. در طول حدود ۱۳۰ سال فعالیتش، بیش از ۹ هزار بیمار در آن جان خود را از دست دادند. داستان‌های ترسناک گفته می‌شود روح پرستاری به نام ماترون شارپ هنوز در ساختمان دیده می‌شود. بازدیدکنندگان گزارش داده‌اند در بخش قدیمی بیمارستان صدای قدم‌ها در راهروهای خالی شنیده می‌شود. برخی افراد ادعا کرده‌اند هنگام بازدید احساس می‌کنند کسی از پشت سر نگاهشان می‌کند.

. بیمارستان روانی آتنز (Athens Lunatic Asylum) – آمریکا این بیمارستان در اوهایو در سال ۱۸۷۴ ساخته شد. در زمان خودش یکی از بزرگ‌ترین مراکز درمانی بیماران روانی در آمریکا بود. اما بسیاری از بیماران تحت درمان‌های عجیب و خشن مثل الکتروشوک‌های شدید و جراحی لوبوتومی قرار می‌گرفتند. داستان‌های ترسناک معروف‌ترین داستان این بیمارستان مربوط به یک لکه‌ی مرموز روی کف زمین است. گفته می‌شود بدن بیماری که مدت‌ها آنجا مانده بود، اثری دائمی روی زمین گذاشته که حتی با تمیزکاری هم پاک نمی‌شود. دانشجویانی که امروز در ساختمان‌های اطراف درس می‌خوانند، گاهی گزارش داده‌اند صدای گریه یا زمزمه در شب شنیده‌اند.

. بیمارستان روانی پنهرست (Pennhurst State School and Hospital) – آمریکا این مرکز در پنسیلوانیا در سال ۱۹۰۸ افتتاح شد و برای نگهداری افراد دارای مشکلات ذهنی استفاده می‌شد. شرایط زندگی در آنجا آنقدر بد بود که بعدها گزارش‌های زیادی از رفتارهای خشونت‌آمیز و بی‌توجهی به بیماران منتشر شد. داستان‌های ترسناک گفته می‌شود روح بیماران سابق در ساختمان‌های متروکه دیده می‌شود. برخی افراد ادعا کرده‌اند در اتاق‌های قدیمی صدای ناله و فریادهای ضعیف شنیده‌اند. گروه‌های شکارچی ارواح که آنجا رفته‌اند می‌گویند دستگاه‌هایشان گاهی بدون دلیل فعال می‌شود.

بیمارستان روانی گونجیام (Gonjiam Psychiatric Hospital) – کره جنوبی این بیمارستان در نزدیکی شهر گوانگجو در کره جنوبی قرار داشت و سال‌ها پیش تعطیل شد. بعد از تعطیلی، ساختمان آن متروکه ماند و کم‌کم تبدیل به یکی از ترسناک‌ترین مکان‌های رها شده در آسیا شد. اتفاقات و داستان‌های تاریک گزارش‌هایی وجود دارد که مدیریت بیمارستان به شدت ضعیف بوده و بیماران در شرایط بسیار نامناسب نگهداری می‌شدند. گفته می‌شود بعضی بیماران مدت‌های طولانی در اتاق‌های بسته نگه داشته می‌شدند و رسیدگی کافی دریافت نمی‌کردند. مردم محلی سال‌ها شایعه می‌کردند که مرگ‌های مرموزی در بخش‌های مختلف بیمارستان رخ داده است. افسانه‌ها و داستان‌های ترسناک برخی بازدیدکنندگان شبانه گفته‌اند صدای درهای فلزی و زمزمه‌هایی در راهروها شنیده‌اند. اتاقی در طبقه بالا معروف است که گفته می‌شود هیچ‌وقت به‌طور کامل باز نمی‌شده و داستان‌های زیادی درباره‌اش وجود دارد. این مکان آنقدر معروف شد که حتی یک فیلم ترسناک کره‌ای به نام “Gonjiam: Haunted Asylum” هم درباره‌اش ساخته شد.

مدرسه ویلوبروک (Willowbrook State School) – نیویورک، آمریکا فارسی: مدرسۀ ایالتی ویلوبروک این مرکز در جزیرۀ استاتن نیویورک برای کودکان معلول ذهنی ساخته شد، اما خیلی زود شهرتش به خاطر شرایط وحشتناک و رفتارهای غیرانسانی از بین رفت. داستان وحشتناک: در دهه ۱۹۷۰، با انتشار یک گزارش تلویزیونی، همه فهمیدند که هزاران کودک در اتاق‌های شلوغ و آلوده زندگی می‌کنند؛ بعضی‌ها حتی روی زمین می‌خوابیدند و مورد بی‌توجهی شدید قرار می‌گرفتند. گفته می‌شود برخی کودکان ماه‌ها بدون حمام و غذا بودند تا جایی که بیماری‌ها همه‌جا پخش شد. داستانی معروف هست که گروهی از بچه‌ها شب‌ها با چشم‌های باز فقط سقف را نگاه می‌کردند؛ انگار از چیزی فراتر از انسان‌ها می‌ترسیدند.