باید بگم که همه فکر میکنند که تبریز شهر اولین هاست اما در واقع این نام شهر «مسجد سلیمان» است، اگر بگوییم این شهر نخستین شهر صنعتی ایران میباشد، سخن گزافی نگفتهایم. وجود اولین چاه نفت خاورمیانه، اولین پالایشگاه نفت خاورمیانه، اولین کارخانه گوگردسازی، اولین کارخانه تولید برق، اولین سالن تنیس، اولین کارخانه نوشابه سازی خاورمیانه، اولین ریل قطار خاور میانه،اولین سینمای خاورمیانه و… خود گواه بر این مدعاست. هماکنون مسجدسلیمان در بخش صنعت یکی از قطبهای صنعت ایران است.
مسجد سلیمان کنونی در قدیم با نام سرمسجد نامیده شده است به دلیل وجود چنین آتشکده ایی به این نام مشهور گردیدهپس از حمله آریایی ها و شکست عیلامی ها به پارسوماش تغییر نام داداین شهر در دوره تمدن ایلام،آساک می نامیدند و بخشی از منطقه سیماش عیلام تلقی می شدهدر زمان حمله اعراب تازی ها قصد تخریب این آتشکده را داشته اند که ایرانیان باستان به دروغ ابراز می کنند که این معبد ساخت حضرت سلیمان نبی است همین امر این قوم را به دلیل احترام زیادی که برای سلیمان نبی قائل بودند از تخریب این آتشکده منصرف می کند
ساکنان مسجد سلیمان بیشتر اقوام بختیاری هستند و لباس محلی این قوم را بر تن میکنند، مردان بختیاری پوششی شامل شلوار ربیت، چوقا، کلاه، گیوه، شال و کردین دارند. همینطور لباس بانوان محلی این منطقه هم شامل شلوار قری، کفش، پیراهن، دستمال، بندسوزن، زیر لچکی، لچک و مینا است. همچنین اهالی ساکن مسجدسلیمان یعنی بومیان این منطقه همگی با گویش لری بختیاری صحبت میکنند.
واقعیت این است که غذاهای مردمان جنوب ایران به قدری لذیذ و جذاب است که نمیتوان از آنها چشمپوشی کرد. اگر به مسجدسلیمان سفر کردید حتماً غذاهایی مثل توچری(مثل پنکیکه) ، شولوا کشک، پنیر پوست، گمنه، اوگندی(عدس خودمون) ، او پیازی(او یعنی اب) ، بلک کباب بختیاری، برنج سوری و کباب په به جیر(دنبه و جیگر)
جوشش روغن برسطح زمین و مشتعل شدن آن و اتصال آن به اعتقاد ایرانیان باستان به آتش و نماد مقدس اهورا مزدا باعث گردید شهر دیرینه مسجد سلیمان دارای آتشکده های همیشه جاودان بسیار زیادی باشدبا جوشش نفت از میدان نفتی نمره یک در میانه مسجد سلیمان کنونی بعد از صده های گوناگون در روز چهارم خرداد سال ۱۲۸۷ هجری شمسی مصادف با سال ۱۹۰۸ میلادی باعث گردید این شهر طلوعی دوباره را تجربه کند و حیات اقتصادی به معنای واقعی کلمه،زنده شدن دوباره این شهر مصادف گردید ولی به دلایل مختلف و ضعف حکومت های آن زمان با دخالت انگلیس شرکت سندیکای امتیازات، متعلق به ویلیام ناکس دارسی به شرکت «نفت ایران و انگلیس» تبدیل گشت که تاسف بسیاری برای مردم آن زمان را در پی داشت.
نظرات بازدیدکنندگان (0)