کیپاپ چگونه جهانی شد؟

در این پست می‌خوام درباره این صحبت کنم که چه عواملی باعث شدن که کیپاپ جهانی بشه!

بعد از بحران اقتصادی دهه‌ی ۹۰، دولت کره فهمید «صنایع فرهنگی» می‌تونن منبع قدرت و درآمد باشن. بنابراین روی موسیقی، سینما و سریال سرمایه‌گذاری کرد. این جریان به اسم موج کره‌ای (Hallyu) شناخته شد.

کمپانی‌هایی مثل SM، YG و JYP سیستم آموزشی خیلی سخت‌گیرانه‌ای ساختند: آموزش چندساله‌ی آواز، رقص، زبان خارجی، مدیریت تصویر عمومی و حتی رفتار جلوی دوربین. نتیجه؟ آرتیست‌هایی بسیار آماده برای بازار جهانی.

کی‌پاپ خیلی زودتر از موسیقی غربی فهمید که اینترنت مرزها رو حذف می‌کنه. از اواخر دهه‌ی ۲۰۰۰، موزیک‌ویدئوها با کیفیت سینمایی روی یوتیوب پخش شد (مثل گنگ‌نام استایل که نقطه‌ی انفجار جهانی بود).

کی‌پاپ فقط آهنگ نیست؛ ترکیبیه از: رقص‌های گروهی هماهنگ استایل و فشن خاص داستان‌سازی (concept) برای هر آلبوم این باعث می‌شد حتی کسایی که زبان کره‌ای بلد نبودن جذب بشن.

آیدل‌ها از شبکه‌های اجتماعی، لایوها، فن‌ساین‌ها و محتواهای پشت‌صحنه استفاده کردند. فندوم‌ها حس «عضو بودن» پیدا کردند، نه فقط شنونده بودن.

BTS کی‌پاپ رو از «محبوب در آسیا» به «جریان اصلی جهانی» برد: پیام‌های اجتماعی ارتباط مستقیم با فن‌ها حضور در چارت‌های بیلبورد و سخنرانی در سازمان ملل. بعد از BTS، راه برای گروه‌های دیگه مثل BLACKPINK، Stray Kids و NewJeans بازتر شد.