اولین زوج زمین ، در اساطیر ایرانی

در اساطیر زرتشتی، نخستین زوج انسانی با نام‌های مشیه و مشیانه شناخته می‌شوند. آن‌ها از تن گیوم.. ...

در آغاز جهان، اهورامزدا برای مقابله با اهریمن (روح شر و تباهی)، جهان را در شش مرحله آفرید. یکی از این آفریده‌ها، گیومرث بود: او نخستین بشر یا موجود زنده‌ی زمینی بود؛ پادشاهی نداشت، ولی بر زمین به صورت درخشان و نورانی ایستاده بود. اما اهریمن که از این روشنایی نفرت داشت، به او حمله کرد. گیومرث بعد از سی سال مقاومت، از دنیا رفت.

بعد از مرگ گیومرث، بدنش به خاک سپرده شد. از خاکی که از بدن او تغذیه کرده بود، گیاهی شبیه ریواس (دو شاخه‌ی به هم پیچیده) رشد کرد. این گیاه کم‌کم جان گرفت و شکل دو انسان به خودش گرفت: مشیه (پسر) مشیانه (دختر) این دو، اولین انسان‌های زن و مرد در جهان هستند. آن‌ها تا چهل روز گیاه‌خواری کردند و از نور و نیروهای ایزدی تغذیه می‌کردند.

اهریمن، مثل داستان آدم و حوا، به سراغ این دو رفت. آن‌ها را وسوسه کرد و گفت: > «این زندگی‌ای که دارید، از شما نیست. نه از اهورامزداست، بلکه از من است!» مشیه و مشیانه فریب خوردند. آن‌ها به زبان آوردند: > «شاید این زندگی را اهریمن به ما داده باشد...»

در همان لحظه، فره ایزدی (نیروی پاکی و روشنایی) از آن‌ها دور شد. بدنشان سنگین و تیره گشت، و احساس گرسنگی، ترس، درد، و تمایلات جسمانی برای نخستین‌بار به سراغشان آمد. آن‌ها فهمیدند که اشتباه کرده‌اند و از اهورامزدا پوزش خواستند. اهورامزدا نیز به آن‌ها آموخت که چگونه درست زندگی کنند.

مشی و مشیانه با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج پانزده جفت دوقلو بود؛ یعنی سی فرزند (پانزده دختر و پانزده پسر)، که از میان آن‌ها ده جفت با هم ازدواج کردند و نسل بشر را به‌وجود آوردند. اما پنج جفت دیگر ناسازگار بودند و از بین رفتند یا فرزندی نیاوردند.