آهـسته د‌ر‌‌ مــــه☆!²

ᴀᴍ★ᴀʀɪꜱ!:امیدوارم خوشتون بیاددد!راستی کلا ۵ تا پارت داره پارت پنج اندشههه!در ضمن هپی اند دارههه

«طلوع بر فراز تپه‌های بادگیر» – پارت ۲ صبح روز بعد، سونیک با نور خورشید بیدار شد. نرمی نور از لابه‌لای برگ‌ها به صورتش می‌تابید. برای لحظه‌ای، فراموش کرد کجاست. اما صدای پرندگان و بوی خاک تازه‌ی شبنم‌زده، او را به واقعیت لطیفی آورد.

صدایی آرام از پایین تپه آمد: «سونیک؟» این صدای تیلز بود، با لبخندی خسته اما صمیمی. سونیک آهی کشید و لبخند زد. «فکر نمی‌کردم پیدام کنید.» تیلز کنارش نشست و گفت: «هممون به یه نفس کشیدن نیاز داریم… حتی سریع‌ترین قهرمان دنیا.»

در سکوتی آرام، هر دو به دریاچه‌ای دوردست نگاه کردند. سونیک برای اولین‌بار، فکر کرد شاید قهرمانی همیشه به دویدن نیست. گاهی… به توقف و دیدن چیزیه که سر راه جا مونده. او برگی کوچک برداشت و در باد رها کرد. برگ بالا رفت… چرخید… و ساکت، روی برکه افتاد.

و سونیک فکر کرد: «شاید گاهی، آروم بودن از سریع بودن قوی‌تره.»