ورزش ووشو ساندا

در مسابقات ساندا شرکت‌کنندگان از سه دستهٔ اصلی ضربات مشت، ضربات لگد و فنون کشتی استفاده می‌کنند.

ساندا یکی از سبک‌های مبارزه تن به تنِ هنرهای رزمی چینی یا ووشو می‌باشد. این سیستم رزمی در اوایل سده بیستم به منظور حداکثر کاربردپذیری و با تأکید بر فنون پرتابی، قفلی، محکم کردن بدن و گلاویزی ابداع شد و به نیروهای ارتش و پلیس چین به عنوان آمادگی جسمانی آموزش داده می‌شود.[۱] ساندا در کنار تالو یکی از دو بخش هنر رزمی مدرن چینی ووشو مدرن به‌شمار می‌آید. مسابقات سان‌دا در دو بخش آقایان و بانوان بر روی سکو در مسابقات ووشو برگزار میشود.

مسابقات مدرن سانشو از دهه ۱۹۵۰ در بازی‌های ملی تایوان برگزار می‌شد. در جمهوری خلق چین از سال ۱۹۷۰ این رشته ورزشی مورد توجه دولت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۵ اولین تورنمنت بین‌المللی ووشو که از مسابقات سانشو و تالو تشکیل می‌شد در چین برگزار شد. در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن مسابقات سانشو به عنوان بخشی از رشته ووشو وارد بازی‌های آسیایی شد. این رشته در سال‌های اخیر در کشورهای دیگر به ویژه ایران، مصر، فرانسه، بریتانیا، برزیل، ژاپن، کره، ترکیه، روسیه، آمریکا و ویتنام هم طرفداران زیادی پیدا کرده‌است.[۳] در گذشته معمولاً مسابقات آماتور این رشته که زیر نظر فدراسیون جهانی ووشو برگزار می‌شود سانشو (به معنی دست آزاد) و مسابقات حرفه‌ای نیز سان‌دا (به معنی مبارزه آزاد) نامیده می‌شد اما فدراسیون جهانی ووشو در سال ۲۰۰۹ میلادی برابر با ۱۳۸۸ خورشیدی اعلام کرد که سانشو و ساندا به یک معنی هستند.

منم ووشو میرم و خیلی ورزش کاملیه

............