تسخیر𝄞

ناظر این فیک نیس میشه منتشر کنی؟ مرسی

از بیرون پنجره نگاهم رو به پنرده های صبح گاهی داده بودم، باد ملایمی که میوزید شیشه های بسته پنجره رو نوازش میکرد و برگ های خشک پاییزی رو به رقص دعوت میکرد، شاید این صحنه زیبا و بسی آرامش بخش باشه.

ولی من در این لحظه چیزی به جز تخت گرم و نرمم نمیخوام. و در حال حاظر اون پنجره کوچیک زیبا ترین چیزی بود تا الان داشتم. سوزش چشمام که بدبختانه تلاش میکردن تا کمی استراحت نصیبشون بشه با بی غیدی و ترس سرم رو روی میز بزارم و پنکامو روی هم بفشارم

شاید مقصر خودم بودم که دیشب تا صبح مشغول کتاب خوندن بودم اما اون کتاب فرا تر از اون بود که بخوام نصفه نیمه تمومش کنم. حتی غز زدنای جیمینم باعث نشد کارم رو تموم بکنم و حالا در حال پس افتادنم! در هر صورت همه میدونن که دیوونه ی کتابم

هر کتابی به جر کتابای درسی! و به همین دلیل دیگه خیلی اهمیت نمیدن به دیر خوابیدنم و این عادت شده برای همه، از جمله یونگی که تا اخر شب با یه قیافه خفناک بهم نگاه میکنه و صددر صد بعد کلاسا هم غر میزنه که چرا سر کلاساش میخوابم و ایناᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓᯓتو نتیجه شرطا رو گذاشتم