کپشن مود :(

زیر آسمون سرخ یه آرزو کردم که وقتی چشمامو باز کردم همه اینا یه رویا باشه .... اما این اتفاق نیفتاد . درد و رنج مثل یه خار جوونه میزنه .. یه نشونه خالی مثل شبی که ماه رو گم کرده ... خستم راهم رو گم کردم . لطفا من رو هرجایی که شد ببر . تو بهشت سوخته و خاکستری شده من ... پایان من تو بودی :(

میخواهم فرار کنم اما نمیتوانم ، همه مرا اسیر کرده اند... به آینده نگاه میکنم ، میترسم از آینده ای که گذشته اش این اکنون است . چه کسی مرا نجات میدهد ... قلب های شکسته یا مغز ها فرسوده ؟ دائم در گوشم میخوانند تحمل کن ... تحمل کن ! اما چه چیزی را تحمل کنم ؟ این شخص در آینه من نیستم 🌱

هرکس تو کتاب زندگیش یه فصلی داره که وقتی بهش فکر میکنه تا اعماق وجودش تیر میکشه :) از علاقه های بی سرانجام از اعتماد به آدم های رفتنی

تکه ای از روحم خیلی درد میکند ... آنجا که پر بود از شیطنت های دخترانه دلم برای خودم تنگ شده ... من خیلی وقت است که بچگی نکرده ام ☻

کاش قبل از اینکه حرفی رو بزنیم قبلش کامل اونو برای خودمون حجی کنیم ... بجوییم و حضمش کنیم نه اینکه یک دفعه به روی طرف بالا بیاریم ... لطفا درک کنیم که حرف ها و کلمات آسیب میزنن لطفا قبل از حرف زدن خوب فکر کنین :)

دوست دارید از این مدل تست ها بیشتر بزاریم ؟ ممنون که حمایت میکنید و در آخر : love youre selfe ♡ اگه فکر میکنی کسی درکت نمیکنه یادت باشه یک نفر تو سئول هست به نام پارک جیمین که درکت میکنه .... همین دیگه