معجزه اسا s2 p5

خب دوستان اینم قسمته پنجم .

سلام بچه . اینم قسمته پنچم از فصله دوم . بچه قسمته قبل اونجا که تلفنه مایکل زنگ خوردش من نوشتم رئیس بودم . ولی باید می نوشتم رئیس بودش 🤦🏻‍♀️. بریم برای قسمته بعد ‌

بچه این قسمت خیلی مهمه و بعدا تو قسمت اینده همچی رو متوجه می شید و همه این کار ها زیر سر اون ادمه که پشت تلفن بودش هست بریم بخونیم 👈🏻 . از زبون مرینت . ای چرا اتقدر بدنم در می کنه . چشمام رو باز کردم و و و دیدم مایکل کنار من رو تخت خوابیده اونم. بعد به خودم نگاه کردم که که که نه نه نباید بهش اعتماد می کردم . رفتم توی اتاقه خودم و لباسمو پوشیدم وقتی داشتم لباسمو در می اوردم که لباس جدید به پوشم دیدم که روی گردنم و بدنم چند تا کبودی هست 😢 . سوئیچ ماشینشو برداشتم ماشینش مثله ماشینه ادرین بودش ( هوشمند ) ماشین حرکت کرد به به سمته نیویورک داشت می رفت . توی راه بودم و گریه می کردم تیکی رو صدا کردم ولی جواب نمی دادش که یادم افتاد توی خونه مایکل جا مونده 😱😱😱 .

ماشین دور زد دوباره برگشتیم به خونه اون اشغال . در خونه باز مونده بود . رفتم توی اتاقی که توش خوابیده بودم . تیکی زیر تخت خیلی ناز خوابیده بودش . تیکی رو بلند کردم و رفتش توی کیفم . داشتم می رفتم سمته ماشین که مایکل جلوی در وایساده بودش . گفتم . برو کنار وگرنه زنگ می زنم به پلیس . مایکل گفت . مرینت من من من . گفتم . من چی من معذرت می خوام تو یه ادمه مریض هستی تو تو یه ادمه روانی هستی فهمیدی . مایکل گفت . صداتو بیار پایین اصلا خوب کاری کردم حالا هم هری از خونه من برو بیرون . با چشم های خیسه خیس داشتم از خونه می رفتم بیرون که .

مایکل دستمو گرفت . داد زدم ولم کن اشغال . مایکل گفت . مرینت من من دوست دارم بزار جبران کنم لطفا . گفتم . چی رو جبران کنی هان تو منو یه روزهه گه می شناسی بعد عاشقمی ؟ . مایکل گفت . عشق این حرفا حالیش نمی شه . از خونه رفتم بیرون . سوار ماشین شدم و رفتم سمته نیویورک

از زبان ادرین . امروز از بیمارستان . فیلیکس داره کار های مرخص شدن رو انجام می ده . بعد چند دقیقه فیلیکس اومد تو اتاق . فیلیکس گفت . ادرین دیگه می تونیم بریم اینم لباسات بپوش بریم .گفتم . فیلیکس هنوز خبری از مرینت نشده . فیلیکس گفت . هنوز خبری نشده حتما بیرون از نیویورک چون اگر زد ها پولاشو گوشیشو گرفته باشن ولش می کنن و بعد میاد خونه پس بیرون از نیویورک هستش .

لباسامو پوشیدم و با فیلیکس رفتیم خونه . وقتی رسیدیم هنوز دعوای لایلا و فیلیکس پا ورجا بودش . وقتی فکر می کنم مرینت اینکارو می خواسته بکنه می خوام خودمو بکشم . رفتم توی اتاق و روی تخت دراز کشیدم .

از زبان مرینت . دیگه شب شده بودش و نزدیک های خونه شده بودم . فقط توی ماشین گریه می کردم و و و به این فکر می کردم که با این اتفاقی که برام افتاده ادرین بازم منو دوست دارهه . رسیدم جلوی دد خونه ایفونو زدم و لایلا جواب داد گفت . بله . گفتم . لایلا منم . لایلا گفت . شما . گفتم . مرینتم . لایلا گفت ‌. مرینت تویی بیا بالا . از پله ها رفتم بالا . فلیکس و لایلا . همش ازم سوال می پرسیدن که حالت خوبه چی شده و ‌.......... . گفتم . ادرین کجاست . فیلیکس گفت . توی اتاقشه . در اتاقشو باز کردم . روی تختش خوابیده بود هنوز صورتش خیس بودش . انقدر دلم براش تنگ شده بود که کنارش روی تخت دراز کشیدم . سرمو گذاشتم روی سینش و گریه می کردم .

از زبان ادرین . یک لحظه حس کردم یه وزنی رومه چشمام رو باز کردم که دیدم م م مرینته ..............

خب دوستان این قسمت هم تموم شدش امید وارم خستون اومده باشه ّ نظر یادتون نره

خداحافظ