🥀عشق و انتقام🥀(فصل۳) قسمت ۷

#رمان#درام💔

نینو با جدیت نگاهی به ادرین کرد و گفت : کجاش عالیه !؟ بلکه پدر و مادر داره ! تازه میتونی ببریش پرورشگاه ! مگه میشه هر بچه ای از راه میرسه رو ببری خونه ؟!. ادرین لبخندشو خورد و گفت : پدر و مادر نداره ! از پرورشگاه هم دل خوشی نداره ! بهم گفت که از پرورشگاه فرار کرده و یه ادمایی پیداش کردن و ازش کار میکشن !.....نینو که نظری نداشت گفت : خیله خب !......ادرین رفت بالا و نینو زد زیر خنده.....

گفتم : کوفت ! نخند !....گفت : به اونموقع که ادرین اومد تو میخندم.....گفتم : برو بابا بیمزه !......گفت : خب ادامه بده....گفتم : نمیشه ! الان ادرین صدامونو میشنوه ! هر وقت تنها بودیم ادامه ی گذشتمو برات تعریف میکنم.......

ساعت ۳ شب بود...توی خواب ناز بودم که ناگهان رعد و برق زد.....از خواب پریدم.....شتتتتتتت.....من از رعد و برق میترسم !....قبلنا که رعد و برق میزد تا صبح توی بغل مامانم میخوابیدم.....اگر نمیرفتم بغل مامانم خوابم نمیبرد....ناگهان رعد و برق محکم تری زد و جیغ کشیدم....رفتم زیر پتو ولی بازهم میترسیدم ......خدایا !.....از جام بلند شدم.....به سختی پریژ برق رو پیدا کردم...لحضه ای که میخواستم چراغو روشن کنم

یک رعد و برق محکم زد و برقا رفت.....جیغ کشیدم و چشمم سیاهی رفت و از پشت سرم خورد به میله ی تخت.....چند دقیقه همه جارو تار میدیدم اما بالاخره به خودم اومدم.....چقدر من خوش شانسم ! هم از رعد و برق میترسم هم از تاریکی !.....از ترس گریه کردم و بلند شدم تا برم بیرون اتاق

به سختی دستگیره ی درو پیدا کردم و رفتم بیرون از اتاق.....جلومو درست نمیدیدم.....همه جا تاریک بود....بالاخره اتاق ادرینو پیدا کردم و داد زدم : ادرین !...ناگهان فردی از پشت اروم دستشو گذاشت روی دهنم و گفت : هیشش‌...نترس....من اینجام.....از بوی عطر تلخ ادرین متوجه شدم که اون فرد ادرینه......سرمو گذاشتم روی سینش و گفتم: اخیش......گفت : چقدر ترسویی !...مشتی به سینش زدم و گفتم : چیه خب میترسم !.....چند دقیقه بعد سرمو از روی سینش برداشتم.....به چشماش خیره شدم‌.....دوتا گوی سبز که توب اون فضای نیمه تاریک میدرخشید.....در چشماش هیچ احساسی نبود ! انگار دوتا گوی سبز بی احساس !

لایک کن کیوتم 💕💕💕💕