"روح من آرزوی جدا شدن از این تن پست را دارد."

تلاش های بیهوده برای فرار‌ از این تن.

تمام شیاطین در درون این بدن می‌خواهند نابودم کنند؛ گویا تنها راه فرار از این تن مرگ است؛ گویا این روح خسته دیگر نمی‌تواند دوام بیاورد. گویا این روح،می‌خواهد از این تنِ پست فرار کند...

گویا این شیاطین‌ می‌خواهند نابودم کنند. تنها راه برای فرار از دست این شیاطین؛ مرگ است. پس زیبای من؛ بگذار این طناب را از گردن خود آویزان کرده و فرار کنم. چرا که به همراه من، این شیاطین نیز خواهند مرد.

آیا تا به حال با شنیدن نام کسی اشک‌ ها از چشم هایتان سرا ریز شده؟ آیا روزهایتان را به خاطر گریه در هنگام نیمه شب گذرانده اید؟ آیا تا به حال رویای آزادی داشته اید؟ آیا درک میکنید روح من آنقدر خسته است که مرگ را به زندگی ترجیح میدهد؟

من نمی‌توانستم با زندگی بدون نور تو رو به رو بشوم. با این حال تو رفته ای و من ماندم با یک روح خسته. پس بگذار فرار کنم از این جهان. از جهان بدون نور تو. چه فایده ای دارد این جهان؟!