ولاگ غذا در زندان

‎درووود بر اهالی محترم تستچی! ‎امروز با من همراه باشین که قراره توی زندان، معروف به خوابگاه، غذا درست کنیم. ‎در مورد غذایی که قراره درست کنم؟
هیچ ایده و برنامه‌ای ندارم. ‎همینجوری گفتم بسم‌الله، از تختم پیاده شدم و اومدم پای گاز. ‎پس با هم می‌بینیم آخر این ماجرا چه چیزی از آب درمیاد..

هر غذایی باشه، فرقی نداره؛ پیاز میخواد پس پیازا رو خلالی می‌کنیم و میریزیم تو ماهیتابه. البته قبلش لازمه یه نکته رو بگم: توی زندان، تمام وسایل من مینیماله. نه از روی علاقه به مینیمالیسم ۱- جا ندارم. ۲- یک نفرم و قرار نیست برای یه ملت نذری درست کنم. پس وقتی ماهیتابه و قابلمه و وسایلمو میبینین، فکر نکنین تب کردین و همه ‌چی رو کوچیک‌ تر از حالت عادی میبینین. نه عزیزان، واقعا همینقدر کوچیکه..

حالا باید بریم سراغ پروتئین. یه مرغ از فریزر برمیدارم و به روش‌های کاملا سامورایی یخش رو آب میکنم و خوردش میکنم. میریزیمش داخل ماهیتابه و میریم سراغ ادویه.. ‎کمد نازنینم کجاااایی؟

این همون کمدیه که با آغوش باز بهم دادن و گفتن: «بفرمایید بانو، این مال شما» (بعد از یه مقدار🤏🏻 جنگ، دعوا، مذاکره و اعمال نفوذ گرفتمش) مخزن ادویه‌ها رو چک میکنیم نمک، فلفل سیاه، پودر سیر برمیداریمو همه رو میریزیم داخل ماهیتابه…

همینجوری که داشتم فکر می‌کردم این مرغ رو حالا باید چیکار کنم یهو یکی از هم‌ بندی ها وارد صحنه شد و نودل رو کرد توی قابلمه، همراه با عدسس🍃 واقعا زندان روی مغز انسان تأثیر میذاره… در آینده اگر دیدین موز رو رنده کردم روی مرغ، نگران نشین! روند درمانم طولانیه.

داخل ماهیتابه آب می‌ریزیم و میریم سراغ یخچال. یه هویج برمیداریم و خوردش میکنیم. برای اولین بار در تاریخ آشپزی من، برای هیچکدوم از مراحل بعدی هیچ برنامه‌ای ندارم. همینجوری شخمی شخمی داریم جلو میریم و امیدواریم خدا خودش آخرش رو ختم به خیر کنه📿 هویج‌ها رو هم اضافه میکنیم به مرغ..

و ای کسانی که ایمان آورده‌اید آیا شما هم وقتی در قابلمه رو برمیدارین و میذارینش روی میز، دو ساعت بهش نگاه میکنین و فکر میکنین که حالا اینو چجوری بردارم تا نسوزم؟ شما تنها نیستید!

تو همین حین بودم که یکی دیگه اومد و قوریشو گذاشت روی گاز و رفت. حالا من که باید می‌رفتم سراغ مرحله بعد، بدون شعله موندم. فقط به خاطر اینکه داشتم اینجا سخنرانی میکردم براتون.. حالا یا باید صبر کنم این نودل بدبخت نجات پیدا کنه، یا آب به جوش بیاد. شاید براتون سؤال پیش بیاد: چرا از اون یکی گاز استفاده نمیکنی؟ باید بگم: خرابه. راحت شدین؟ همش باید به روم بیارین که حکمم سنگینه و گرفتار اینجام؟

و ناگهان نوبت تو میشود… آب جوش اومد و صاحابش برد. ما هم سریع میریم برنجمون رو بذاریم. همین‌جوری که داشتم فکر میکردم دیگه چی میتونم به غذا اضافه کنم، دیدم رنگ نداره. پس میریم سراغ رب و زرشک.

یک ربع later … در حالی که همون‌جا موسیقی گوش میدادم و قر میدادم، نودل هم بالاخره پخت و بردن. حالا یه قابلمه بزرگتر برمیداریم که این دوتا رو با هم مخلوط کنیم. چون حوصله ندارم فردا برای گرم کردن هر کدوم جداگانه مراسم برگزار کنم. ترجیح میدیم تبدیل به پلو بشه. لایه‌لایه میریزیمشون و در قابلمه رو میذاریم تا دم بکشه.

حالا میرسیم به مرحله‌ای که شخصا ازش متنفرم: شستن ظرف‌ها. ظرف‌ها رو هم شستیم و همینجوری که داشتم توی تستچی میچرخیدم... یهووو پیام واریزی بابام برای این ماه اومد. من که تقریبا نصف بیشتر وقتم توی تستچی میگذره، قبلا به خودم قول داده بودم هر ماه یه بخشی از پولم رو به تستچی اختصاص بدم. پس سریع رفتم سراغ حمایت مالی و سهم این ماه رو هم زدم.

و تاداااا! 🎉 غذامون حاضر شد. نمی‌دونم دقیقا اسم این غذا چیه... ولی اسمشو موقتا می‌ذاریم: «پلو ویژه زندانیان مناطق محروم»