خودسانسوری؛مرز میان ترس و سکوت

خودسانسوری؛ جایی که ترس از قضاوت قبل از دیگران صدای ما را خاموش می‌کند.

خودسانسوری چیست؟ خودسانسوری یعنی فرد پیش از آنکه دیگران او را از صحبت کردن منع کنند خودش تصمیم بگیرد حرف یا نظرش را بیان نکند. این اتفاق معمولاً زمانی رخ می‌دهد که فرد از قضاوت شدن، واکنش دیگران یا پیامدهای احتمالی صحبت کردن می‌ترسد البته هر سکوتی خودسانسوری نیست. گاهی سکوت کردن تصمیمی آگاهانه و منطقی است اما زمانی که ترس، فرد را از بیان نظر واقعی‌اش بازدارد می‌توان از خودسانسوری صحبت کرد

چرا افراد خودسانسوری می‌کنند؟ ترس از قضاوت، طرد شدن، ایجاد اختلاف یا از دست دادن جایگاه اجتماعی، از مهم‌ترین دلایل خودسانسوری هستند. تجربه‌های ناخوشایند گذشته نیز ممکن است باعث شوند فرد یاد بگیرد بعضی حرف‌ها را بیان نکند. فضای مجازی این مسئله را جدی‌تر کرده است امروزه یک نظر می‌تواند در مدت کوتاهی توسط افراد زیادی دیده و قضاوت شود به همین دلیل بسیاری از افراد نه به دلیل نداشتن نظر بلکه به دلیل ترس از پیامدهای بیان آن سکوت می‌کنند

آیا خودسانسوری همیشه منفی است؟ خودسانسوری همیشه رفتاری منفی نیست. گاهی فرد برای حفظ حریم شخصی، جلوگیری از یک بحث بی‌نتیجه یا رعایت احساسات دیگران آگاهانه سکوت می‌کند. برای مثال، ممکن است فردی هنگام عصبانیت صبر کند تا بعداً با آرامش صحبت کند، تفاوت اصلی در دلیل سکوت است. اگر سکوت نتیجه‌ی انتخاب و آگاهی باشد، می‌تواند نشانه‌ی مسئولیت‌پذیری باشد اما اگر فرد فقط از ترس قضاوت یا واکنش دیگران سکوت کند خودسانسوری می‌تواند آزادی بیان و اعتماد به‌نفس او را کاهش دهد

پیامدهای خودسانسوری: خودسانسوری مداوم باعث می‌شود فرد به‌تدریج نظرها، احساسات و خواسته‌های واقعی خود را پنهان کند. ممکن است در یک رابطه درباره‌ی ناراحتی‌اش صحبت نکند یا در یک جمع، نظر متفاوت خود را بیان نکند تا مورد قضاوت قرار نگیرد. ادامه‌ی این وضعیت می‌تواند میان شخصیت واقعی فرد و تصویری که به دیگران نشان می‌دهد فاصله ایجاد کند. در نتیجه، فرد ممکن است احساس کند دیگر نمی‌تواند خودش باشد و حرف‌های ناگفته‌ی زیادی در ذهنش باقی بماند

خودسانسوری در جامعه: خودسانسوری فقط یک مسئله‌ی فردی نیست و می‌تواند بر فضای جامعه نیز تأثیر بگذارد. ممکن است افراد زیادی نظر مشابهی داشته باشند اما هیچ‌کدام آن را بیان نکنند زیرا تصور می‌کنند تنها هستند یا صحبت کردن برایشان هزینه دارد. در چنین شرایطی، سکوت افراد می‌تواند باعث شود یک نظر نادرست، نظر عمومی به نظر برسد بنابراین جامعه‌ی سالم جامعه‌ای نیست که همه در آن یکسان فکر کنند بلکه جامعه‌ای است که افراد بتوانند با حفظ احترام سؤال بپرسند، مخالفت کنند و نظر خود را بدون ترس بیان کنند